– Κείμενο: Νεκταρία Παπαγεωργίου – Τη στιγμή που το ξίφος ανυψωνόταν με άγρια πορεία φόρας και φοράς στα χέρια του άγνωστου δήμιου, συναντήθηκε με μια εκτυφλωτική αγγελική λάμψη. Και υπερκόσμιες υμνολογίες ακούγονταν στη γούβα εκείνη της γης που φυλάκισε για κάποιες μέρες το σκελετωμένο σώμα του Ιωάννη του Προδρόμου. Κανείς όμως από τους εκεί στρατιώτες […]
“Oὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου” Read More »
– Κείμενο: Νεκταρία Παπαγεωργίου – «Και εν τω συμπληρούσθαι την ημέραν της πεντηκοστής ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν επί το αυτό. Και εγένετο άφνω εκ του ουρανού ήχος ώσπερ φερομένης πνοής βιαίας, και επλήρωσεν όλον τον οίκον ου ήσαν καθήμενοι· και ώφθησαν αυτοίς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ωσεί πυρός, εκάθισε τε εφ᾿ ένα έκαστον αυτών, και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος
Η ΓΛΩΣΣΑ: ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ κ’ ΒΑΒΕΛ Read More »
– Κείμενο: Νεκταρία Παπαγεωργίου – Εκείνο το τελευταίο Μαγιάτικο πρωινό της Βασιλεύουσας κανένα αηδόνι δεν ανέβηκε στο μεγάλο σήμαντρο της Αγιά Σοφιάς να ψάλλει τη μελωδία του. Ο τελευταίος βασιλιάς των Παλαιολόγων ατένιζε από το κάστρο ουρανό κ θάλασσα -το ύστατο μπλε από την Πατρίδα που πήρε μαζί του, σφίγγοντας μέχρι τέλους το σπαθί του.
– Κείμενο: Νεκταρία Παπαγεωργίου – “Την πόλιν σοι δούναι, ουτ’ εμόν έστιν ουτ’ άλλου των κατοικούντων ἐν ταύτῃ• κοινή γαρ γνώμῃ πάντες αυτοπροαιρέτως αποθάνουμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών”! 23 Μαΐου 1453… ξεκινά ο Γολγοθάς κι η πορεία προς τη Σταύρωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας, της Βασιλεύουσας… η Πόλη των πόλεων που πολιορκείται
Την πόλιν σοι δούναι, ουτ’ εμόν έστιν ουτ’ άλλου των κατοικούντων ἐν ταύτῃ… Read More »
Από το χρυσό μήλο στην χρυσή πένα – Κείμενο: Νεκταρία Παπαγεωργίου – Βυζάντιο: αυτοκρατορική αίθουσα. Ο Θεόφιλος βρίσκεται μπροστά σε αστροδιαλεγμένες νύφες στην επιλογή του για το ήμισυ του βασιλικού θρόνου. Κρατάει ένα χρυσό μήλο το οποίο και θα προσφέρει σε αυτήν που οι ματιές τους θα δεθούν συμπαντικά σε μια καθοριστική στιγμή. Ούτε κι
“ΚΑΙ ΕΚ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΕΡΡΥΗ ΤΑ ΚΡΕΙΤΤΩ” Read More »
