Γέροντας Κλεόπα Ηλιέ Δεν πρέπει να ελπίζουμε στην δικαιοσύνη μας (Λουκ. 18,19). Ό άνθρωπος ομοιάζει με το χόρτο (ψαλμ.102,15), με άνθος του αγρού, με σκιά, με καλάμι που σαλεύεται από τον άνεμο, με ιστό αράχνης (Ησαΐου 36,6 Ιώβ 18,14). Επομένως είναι καταραμένος ο άνθρωπος που ελπίζει σε άνθρωπο, διότι ελπίζει στο μικρότερο κτίσμα του Θεού […]
Καταραμένος ο άνθρωπος που ελπίζει σε άνθρωπο Read More »
Επίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης Αὐτὴ εἶνε ἡ Θρησκεία μας! Παίρνει τὸ κοράκι καὶ τὸ κάνει Περιστέρι, παίρνει τὴ μοιχαλίδα καὶ τὴν κάνει Απόστολο, παίρνει τὸ λῃστὴ καὶ τὸν κάνει Άγιο! Μεγάλη ἡ δύναμις τῆς Μετανοίας. Γι’ αὐτὸ, δὲ θὰ μᾶς δικάσῃ ὁ Θεὸς ἐπειδὴ ἁμαρτάνουμε· θὰ μᾶς δικάσῃ ἐπειδὴ δὲν Μετανοοῦμε. Ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ σὲ
Νά πῶ στήν Αγάπη σας Read More »
21 Ιουνίου 2000. Μια τυπική καλοκαιρινή ημέρα για την πόλη των Αθηνών που ωστόσο προς το τελείωμα της, έμελλε να βιώσει κάτι το διαφορετικό. Μία κυβέρνηση “εκσυγχρονισμού” – όπως αυτοαποκαλούταν, πλην όμως παραδοσιακότατης αλλά και στασιμότατης σε ό,τι αφορά την διαπλοκή, έτσι όπως εκδηλώνεται αυτή στον τόπο μας από την ίδρυση του Κράτους, με κάποιες
“Είμαι ο Χριστόδουλός σας…” Read More »
Mόνος στή βροχή προχωρῶ… Κανένας δέν θά µέ πάρει τηλέφωνο. Κανείς δέν µέ περιµένει στό σπίτι. Έφυγαν ὅλοι. Ἔφυγε κι ἡ γυναίκα µου χρόνια πρίν. Τά παιδιά σέ ἄλλες πόλεις παντρεµένα… Δέν µποροῦµε “µπαµπά” νά ἔρθουµε γιά διακοπές, πολλά τά ἔξοδα… Βγῆκα νά πάρω λίγο ψωµάκι. Βρέχει πολύ. Δέν ἤθελα οὔτε ὀµπρέλα νά κρατήσω. Δέν
Mόνος στή βροχή προχωρῶ… Read More »
Δωσίθεος, Αρχιμανδρίτης « …Δεν μπορώ να λησμονήσω τούς ταπεινούς εφημέριους που υπηρετούν στις σχεδόν έρημες πια εκκλησίες. Προέρχομαι απ’ τον μοναχικό κλήρο και από ολιγάνθρωπο μοναστήρι. Πολλές φορές λειτουργώ μόνον με ένα ψάλτη δύο – τρεις αδελφούς ακόμη. Είναι όμως η επιλογή μου. Και το χαίρομαι. Άλλο όμως να είσαι εφημέριος σε μια ενορία όπου
Στις έρημες εκκλησίες Read More »
