Ερημίτης

– Κείμενο: ερημίτης – (Αποδομώντας την εικονική πραγματικότητά μου) Θυμάμαι τώρα κάτι εποχές παλιές όπου είχα την ψευδαίσθηση ότι εγώ σαν άτομο είχα το μεγαλύτερο ειδικό βάρος από όλους. Απ’ όλους, απ’ τον καθένα χωριστά και τελικώς σε ένα κατάμεστο από ανθρώπους στάδιο αν θα με άφηνες, τίποτα δεν θα με εμπόδιζε να κάνω ως […]

– Κείμενο: ερημίτης – Φυσικά το κείμενο αυτό είναι μικρό ώστε να χωρέσει κάτι από το ασύλληπτο βάθος της Ορθόδοξης Πίστης και ούτε και ο γράφων έχει την αντίστοιχη πνευματική κατάρτιση για κάτι τόσο τολμηρό. Θα ήθελα ωστόσο, απλά να μοιραστώ κάποιες μικρές, καθημερινές Ορθόδοξες στιγμές, που είδα και αντιλήφθηκα όπου μπορούν ίσως να φτιάξουνε

– Κείμενο: ερημίτης – Έτσι γυμνή θα έμοιαζε τώρα η αλήθεια μετά από αναμνήσεις παλιών καλοκαιριών, εκείνων με τα γέλια, το φαγητό στην αμμουδιά, μέσα στις Polaroid, με τον μπαμπά, με την μαμά όπου ποζάρουνε με τα παλιομοδίτικα μαγιό, με συγγενείς, με εσένα που είχες μάτια καθαρά. Το κύμα τώρα σκάει στην παραλία μονάχο, βρέχει

– Κείμενο: ερημίτης – Το έχω δηλώσει κατά το παρελθόν, ότι δεν ήμουν πάντα Ορθόδοξος. Είχα ασχοληθεί με κάθε τάση και οτιδήποτε άλλο, αλλά ποτέ με την Ορθοδοξία. Μια οδυνηρή περίοδος της ζωής μου ωστόσο, στο αποκορύφωμα της, μου έδειξε τον δρόμο και στην ουσία -αναξίως- μπορώ να πω πως από εκείνη την στιγμή ξεκίνησε

– Κείμενο: ερημίτης – Βρέθηκα σ’ ένα σπίτι, ανήμερα του Αγίου Πνεύματος και δυστυχώς απέναντι από μια τηλεόραση ανοιχτή. Δύο παρουσιάστριες ενός μεγάλου καναλιού έκαναν μια φιλότιμη προσπάθεια να αποσαφηνίσουνε τί ακριβώς σημαίνει αυτή η μέρα και τελικώς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι “ο οποιοσδήποτε αισθάνεται πως είναι πνευματώδης έχει κάθε δικαίωμα σήμερα να γιορτάζει”… “Εξ