– Κείμενο: ερημίτης – Επίκειται η λαμπερή στιγμή σου, αυτή η ονειρεμένη. Είναι κι εκείνη η κρίσιμη που οπισθοχωρείς, είσαι ένα βογκητό πριν από μέγα χάος. Ψάχνεις τα μάτια εκείνου για να το μοιραστείς… όμως εκείνος λείπει. Είσαι ένα βήμα πριν. Όμως εκείνος λείπει. Λείπει συνειδητά, ζήλια, ιδιοτέλεια, εγωισμός. Και ήταν ο υπεράνω πάσης υποψίας […]
Πλην Λακεδαιμονίων… Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Επί του Όρους Ομιλία. Σε κάποιο σημείο της ο Χριστός, κάνει την παρακάτω αναφορά: Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη τοῖς ἀρχαίοις, οὐ μοιχεύσεις. Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸν ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. (Ματθ. 5,27-28) (Ακούσατε ότι ελέχθη στους αρχαίους, να μη μοιχεύσεις.
“Και γυναίκα δεν γνώρισα και παρθένος δεν είμαι…” Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Σήμερα αναπόλησα κάποιες παλιές γιαγιάδες των παιδικών καλοκαιριών, δεκαετίας του ’80, σε κάποια γωνιά του Αιγαίου. Όλα ξεκίναγαν κάθε που έβλεπα την γιαγιά μου να λύνει με μία κίνηση τον άσπρο της τον κότσο κι έπειτα με τη βούρτσα της να ισιώνει τα μακριά μαλλιά της. Εσπερινός του Αυγούστου κι εγώ
Οι καλλονές μου Μαυροφόρες αθώων καλοκαιριών Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Μια Πολιτεία παράξενη, πλωτή του Αυγούστου τα νερά. Κάστρο του Άη Νικόλα. Άνθρωποι σε ταξίδι. Ούτε να γίνει λόγος για θυμωμένο Ποσειδώνα κατά τον Ποιητή. Με τόση θύελλα μέσα σου που ξεφυσάει στα μάτια, με τις εικόνες γύρω σου μια αγιογραφία, η θάλασσα φιλοτεχνημένη ζωγραφιστές καμπύλες, ελαιογραφία σε ξύλο και ήλιος
Ένα πρωινό, η Παναγιά μου… Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Κατά την παιδική μου ηλικία είχα την αγαθή την τύχη τα καλοκαίρια να παίζω ανέμελα και να τσαλαβουτάω στις γειτονιές και στις γαλάζιες θάλασσες του απομονωμένου μου νησιού. Ο πατέρας συνήθιζε να έρχεται εκεί τον Αύγουστο κατά την άδεια του, την καλοκαιρινή. Κάθε χρόνο, πάντα τον Αύγουστο. Αυτά και άλλα πολλά
Φέτος τον Αύγουστο ο μπαμπάς δεν πρόκειται να έρθει Read More »
