erimitic

– Κείμενο: ερημίτης – Προ ημερών είχα βρεθεί στην πόλη. Μια πολυσύχναστη πλατεία, λιακάδα, πρωινό. Σε έναν υπαίθριο χώρο μιας απ’ τις καφετέριες, πότε για λίγο ρέμβαζα και πότε έπληττα αρκετά. Ουδέν νεώτερο για την ανθρωπότητα, μέχρι που στο οπτικό μου πεδίο εμφανίστηκε πολύ διακριτικά μία λιπόσαρκη, μικρόσωμη κι ασθενική φιγούρα που είχα ξανασυναντήσει άλλη

– Κείμενο: ερημίτης – Μας λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας ότι ο Ορθόδοξος Χριστιανός δεν πρέπει να τρέφει στην ψυχή κανενός είδους προσκόλληση με την πολιτική. Ότι θα πρέπει να αποφασίζει ψύχραιμα και κατά περίσταση τί εξυπηρετεί τον τόπο του, κατά την άποψή του, ή έστω ό,τι θα προξενήσει μικρότερο κακό και πως γενικότερα θα

“Γιατί έγινα μοναχός” – Κείμενο: ερημίτης – Όταν τον συνάντησα καθότανε πλάι στην απεραντοσύνη. Χρειάστηκε να διασχίσω δασώδη μονοπάτια, πάνω σε παγωμένα χιόνια σε κάποιες τους γωνιές. Ο ήχος από το διπλανό ρυάκι αλλά και κάποια χαμηλά πετάγματα των άγριων πτηνών, έδιναν έναν φρέσκο τόνο σ’ αυτό το πρωινό. Το μοναστήρι μικρό, αλλά με θέα,

– Κείμενο: ερημίτης – Μόλις κανείς περάσει την πύλη κάποιου μοναστηριού θα αισθανθεί έντονα την αντίθεση όπου επικρατεί εντός του σε σχέση με τη νοοτροπία του κόσμου. Αντίθεση που γίνεται εντονότερη κατά την περίοδο της Μ. Σαρακοστής. Από τη μία γνωρίζω Πατέρες όπου ξημέρωμα Καθαράς Δευτέρας με μία χούφτα ξηρούς καρπούς και στην απόλυτη σιωπή

– Κείμενο: ερημίτης – Καινούργιες φίλες, φίλοι έρχονται και τους καλωσορίζω. Γνωρίζω επίσης πως κάποιοι από αυτούς βρίσκονται και εκτός Πίστης ή κάπως περιφερειακά και τους ευχαριστώ έτσι διπλά που είναι εδώ μαζί μας. Σε εκείνους αλλά και σε όλους μας μοιραία έρχεται η στιγμή οπού αναρωτιέσαι: Πώς ξέρουμε ότι υπάρχει στα αλήθεια ο Θεός;