Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από την συλλογή κειμένων με τίτλο «Το οδοιπορικό ραβδί» γραμμένη από τον Ρώσο λόγιο Βασίλειο Ιωαχείμοβιτς Νιχηφόρωφ (1901-1941), ο οποίος εκτελέστηκε με τουφεκισμό από το Σοβιετικό καθεστώς στις 14 Δεκεμβρίου του 1941 ως “εχθρός του λαού”. Ο συγγραφέας αναπλάθει λογοτεχνικά τις άτακτες ημερολογιακές σημειώσεις ενός άγνωστου Ρώσου ιερέα, που έζησε στο […]
Το οδοιπορικό ραβδί Read More »
Πίνακας: Gerald Harvey Jones Τη σοβιετική εποχή, δεν υπήρχε ίσως φρικτότερο σύμβολο του αφανισμού της Ρωσικής Εκκλησίας από τη μονή Ντιβέγεβο. Αυτή η μονή, ιδρυμένη από τον όσιο Σεραφείμ τού Σάρωφ, είχε μεταβληθεί σε τρομακτικά ερείπια. Υψωνόταν πάνω από την άλλοτε όμορφη και χαρούμενη πόλη Ντιβέγεβο, που είχε πια μετατραπεί σε ένα μίζερο σοβιετικό περιφερειακό
π. Τύχων Σεβκούνωφ – Από το βιβλίο “Σχεδόν άγιοι”, εκδ. Εν Πλώ Read More »
Το αρχαιότερο μνημείο της λόγιας νεοελληνικής λογοτεχνίας είναι το έπος του Βασιλείου Διγενή Ακρίτα (9ος-10ος αι.). Σύμφωνα με την άποψη του Ν. Πολίτη, που την ακολουθούν πολλοί μελετητές, το έπος τον Διγενή Ακρίτα εκφράζει τα ιδεώδη και τους πόθους του ελληνικού γένους. Σύμφωνα με τον μύθο ήταν ένας από τους Ακρίτες της Μικράς Ασίας, τους
Βασίλειος Διγενής Ακρίτας – Το έπος των νεωτέρων Ελλήνων Read More »
“Ετοίμασε ο γέρων Παΐσιος το φαγητό ρύζι, ντοματούλες που είχε στον κήπο του και ψωμί, το οποίο ξήραινε ο ίδιος. Γέμισε το δικό μου πιάτο, ενώ στο δικό του έβαλε πολύ λίγο φαγητό. Διαμαρτυρήθηκα, λέγοντας του ότι δεν ήταν σωστό αυτό εκείνος να φάει ως ασκητής κι εγώ ως καλοφαγάς. Μου είπε τότε: -Δεν είσαι
Επίσκοπος Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος Ράντοβιτς Read More »
Παρατηρείται στους καιρούς μας, μια μόδα στην πατρίδα μας, όπου και ενθαρρύνεται αυτή από τα ΜΜΕ, η οποία υπαγορεύει το να αυτοπροσδιορίζεται και να υφίσταται το άτομο ως “πολίτης του κόσμου”, όπως λέγεται χαρακτηριστικά, με κάθε παρέκκλιση από αυτή τη θέση να δείχνει παρωχημένη. Η αλήθεια είναι ότι τα έθνη ποτέ άλλοτε ιστορικώς δεν είχανε
Πολίτης του Κόσμου Read More »
