Μια μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι κάποιου σπιτιού. Δεν υπήρχε σ’ όλη την Αθήνα πιο φτηνό φαγητό από ένα πιάτο φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές, σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε ένας απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε: «Α, Διογένη! Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος […]
Ηξεύρω πλέον πολύ καλά, ότι ουδείς τολμά να ατενίσει εντός εαυτού, και εις βαθύ και απύθμενο φρέαρ, προς ο ιλλιγγιά η όρασις… Κατοπτρίζεσθε μάλλον εν τοις σφάλμασι του πλησίον και ευλογως πράττετε..
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Οι έμποροι των εθνών Read More »
«Μόλις δει ο εχθρός διάβολος το όπλο της νηστείας σε κάποιον άνθρωπο, αμέσως φοβάται, καθώς θυμάται την ήττα του από τον Σωτήρα στην έρημο».
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος Read More »
Μια δημοσίευση έτσι απλά για την Ελλάδα μας που έρχεται από μακριά, που στέκεται απ’ τις πλάτες μας, που αντέχει. “Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική· το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου” κι ο Ποιητής πριν να γευτεί τη θάλασσα που τον Ιούνη ωρίμασε, πένα σε βράχο άφησε και σήκωσε μπατζάκι. Απ’ τα ψηλά τα
