Το αρχαιότερο μνημείο της λόγιας νεοελληνικής λογοτεχνίας είναι το έπος του Βασιλείου Διγενή Ακρίτα (9ος-10ος αι.). Σύμφωνα με την άποψη του Ν. Πολίτη, που την ακολουθούν πολλοί μελετητές, το έπος τον Διγενή Ακρίτα εκφράζει τα ιδεώδη και τους πόθους του ελληνικού γένους. Σύμφωνα με τον μύθο ήταν ένας από τους Ακρίτες της Μικράς Ασίας, τους […]
Βασίλειος Διγενής Ακρίτας – Το έπος των νεωτέρων Ελλήνων Read More »
“Ο άνθρωπος είναι ένα ον προσευχόμενο. Και να ξέρετε πως η μόνη μας διαφορά μέσα στα επόμενα 50- 100 χρόνια απ’ τα κομπιούτερς, που θα έχουμε, είναι ότι τα κομπιούτερς δεν θα μπορούν να προσευχηθούνε. Θα είναι η μόνη μας διαφορά. Καμία άλλη διαφορά μπορεί να μην υπάρξει. Σε λίγα χρόνια θα έχουμε -ήδη έχουμε-
π. Νικόλαος Λουδοβίκος – Ο άνθρωπος είναι ένα ον προσευχόμενο Read More »
“Ετοίμασε ο γέρων Παΐσιος το φαγητό ρύζι, ντοματούλες που είχε στον κήπο του και ψωμί, το οποίο ξήραινε ο ίδιος. Γέμισε το δικό μου πιάτο, ενώ στο δικό του έβαλε πολύ λίγο φαγητό. Διαμαρτυρήθηκα, λέγοντας του ότι δεν ήταν σωστό αυτό εκείνος να φάει ως ασκητής κι εγώ ως καλοφαγάς. Μου είπε τότε: -Δεν είσαι
Επίσκοπος Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος Ράντοβιτς Read More »
Παρατηρείται στους καιρούς μας, μια μόδα στην πατρίδα μας, όπου και ενθαρρύνεται αυτή από τα ΜΜΕ, η οποία υπαγορεύει το να αυτοπροσδιορίζεται και να υφίσταται το άτομο ως “πολίτης του κόσμου”, όπως λέγεται χαρακτηριστικά, με κάθε παρέκκλιση από αυτή τη θέση να δείχνει παρωχημένη. Η αλήθεια είναι ότι τα έθνη ποτέ άλλοτε ιστορικώς δεν είχανε
Πολίτης του Κόσμου Read More »
Στις εφηβικές μου αναμνήσεις συνυπάρχουν τα πάρτι, η ροκ μουσική και η γιαγιά μου. Για εκείνην, η ροκ μουσική δεν ήταν παρά ένας κακότεχνος θόρυβος. Πάντως σεβόταν περισσότερο την νεανική μας σύγχυση, από όσο εμείς την νηφάλια σοφία της. Ήξερε που πηγαίναμε, αλλά ποτέ δεν έμπαινε στον πειρασμό να αντιπαρατεθεί προς ο,τι θεωρούσε φυσικό για
Γιαγιά να με περιμένεις Read More »
