21 Ιουνίου 2000. Μια τυπική καλοκαιρινή ημέρα για την πόλη των Αθηνών που ωστόσο προς το τελείωμα της, έμελλε να βιώσει κάτι το διαφορετικό. Μία κυβέρνηση “εκσυγχρονισμού” – όπως αυτοαποκαλούταν, πλην όμως παραδοσιακότατης αλλά και στασιμότατης σε ό,τι αφορά την διαπλοκή, έτσι όπως εκδηλώνεται αυτή στον τόπο μας από την ίδρυση του Κράτους, με κάποιες […]
“Είμαι ο Χριστόδουλός σας…” Read More »
Mόνος στή βροχή προχωρῶ… Κανένας δέν θά µέ πάρει τηλέφωνο. Κανείς δέν µέ περιµένει στό σπίτι. Έφυγαν ὅλοι. Ἔφυγε κι ἡ γυναίκα µου χρόνια πρίν. Τά παιδιά σέ ἄλλες πόλεις παντρεµένα… Δέν µποροῦµε “µπαµπά” νά ἔρθουµε γιά διακοπές, πολλά τά ἔξοδα… Βγῆκα νά πάρω λίγο ψωµάκι. Βρέχει πολύ. Δέν ἤθελα οὔτε ὀµπρέλα νά κρατήσω. Δέν
Mόνος στή βροχή προχωρῶ… Read More »
Δωσίθεος, Αρχιμανδρίτης « …Δεν μπορώ να λησμονήσω τούς ταπεινούς εφημέριους που υπηρετούν στις σχεδόν έρημες πια εκκλησίες. Προέρχομαι απ’ τον μοναχικό κλήρο και από ολιγάνθρωπο μοναστήρι. Πολλές φορές λειτουργώ μόνον με ένα ψάλτη δύο – τρεις αδελφούς ακόμη. Είναι όμως η επιλογή μου. Και το χαίρομαι. Άλλο όμως να είσαι εφημέριος σε μια ενορία όπου
Στις έρημες εκκλησίες Read More »
Μετά τους πρώτους πειρασμούς, ο Άγιος προσεύχεται με πιό πολλή πίστη. Οι πρώτες νίκες κατά του διαβόλου του δίνουν θάρρος και δύναμη. Η νηστεία και η σκληραγωγία γινότανε πιό αυστηρή. Εκτός από το ελάχιστο ψωμί, που έτρωγε κάθε δύο, τρείς ή και τέσσερις μέρες, ούτε λάδι, ούτε κρασί, ούτε καμιά άλλη τροφή έβαζε στο στόμα
«Πού ήσουν Χριστέ μου και δεν φάνηκες από την αρχή;» Read More »
«Ας λέγουν και ας γράφουν ό,τι θέλουν. Θά έλθη όμως κάποτε καιρός, ότε οι άνθρωποι κρίνονται όχι σύμφωνα με όσα είπον ή έγραψαν περί των πράξεών των, αλλά κατ’ αυτήν την μαρτυρίαν των πράξεών των». (Ιωάννης Καποδίστριας) Επειδή πολλά λέγονται και γράφονται λοιπόν, από τα ΜΜΕ και ακόμη περισσότερα όσα αποσιωπώνται και δεδομένης της απόστασης
Η απαξίωση του χρήματος στην πολιτική συνείδηση του Ιωάννη Καποδίστρια Read More »
