π. Ανανίας Κουστένης «… Να γελάτε λίγο, βρε παιδιά. Φεύγει ο διάβολος. Φεύγει η μελαγχολία. Φεύγει η σκουντουφλιά. Φεύγει η απελπισία. Να γελάτε παιδιά. Ο διάβολος είναι εγωιστής και φεύγει και μας αφήνει ήσυχους. Καταλαβαίνετε; Και να επικαλούμεθα τους αγίους. Μην τα αφήνουμε αυτά τα πράγματα. Μην τ’ αφήνουμε! Είναι ωραίο πράγμα το χιούμορ, παιδιά. […]
Το γέλιο είναι άϋλη φιλανθρωπία Read More »
Φώτης Κόντογλου “…Στὸ τέλος ὅμως ψέλναμε πάντα τὸ «Εὐλογητὸς εἶ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ δι᾿ αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε, δόξα σοι». Δὲν μπορῶ νὰ παραστήσω τὸ πόσο συγκινημένη ἤτανε ἡ καρδιά μου σὰν ἄκουγα νὰ ψέλνει ὁ ψαρᾶς ὁ πάτερ Νεῖλος, ξυπόλητος,
Καλοκαίρι στο Όρος (ἀπόσπασμα) Read More »
Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός Μας κύκλωσε φοβερή άβυσσος χαμού και δεν υπάρχει κανείς να μας γλυτώσει. Είμαστε σαν πρόβατα που τα οδηγούν για σφαγή. Σώσε τον λαό Σου, Θεέ μας, γιατί Σύ είσαι η δύναμη των αδυνάτων και ασθενικών και η αποκατάσταση. Βλέποντας τη θάλασσα του βίου να φουσκώνει και ν’ αγριεύει με την τρικυμία
Από την μαύρη άβυσσο Read More »
Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης Η ψυχή του ταπεινού μοιάζει με πέλαγος. Ρίξε μια πέτρα στο πέλαγος. Θα ταράξει για λίγο την επιφάνεια και μετά καταδύεται αμέσως στα βάθη. Έτσι καταβυθίζονται στην καρδιά του ταπεινού οι θλίψεις, γιατί η δύναμη του Κυρίου είναι μαζί του.
Μια πέτρα στο πέλαγος Read More »
Κατά τον δεύτερο μήνα των σπουδών μου στο πανεπιστήμιο, ο καθηγητής μας έδωσε ένα ξαφνικό τεστ με ερωτήσεις. Ήμουν ευσυνείδητος φοιτητής και δεν είχα δυσκολευτεί ποτέ, μέχρι που διάβασα την τελευταία ερώτηση: “Ποιο είναι το μικρό όνομα της γυναίκας που καθαρίζει το σχολείο μας;” Σίγουρα αυτό είναι ένα είδους αστείο, σκέφτηκα. Είχα δει την καθαρίστρια
