Ερημίτης

– Κείμενο: ερημίτης – Είναι η στιγμή όπου ο Πέτρος μόλις Τον έχει απαρνηθεί και ο κρατούμενος Χριστός, γυρνάει απλά και τον κοιτάει. Βλέμμα Θεού που συναντήθηκε μαζί με το δικό σου στην πιο κακή σου τη στιγμή. Η αρμονία του Θεού προσωποποιημένη και εκφραζόμενη γαλήνια, σε ένα βλέμμα επάνω σου απ’ τον κρατούμενο Χριστό

“…καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπε· Χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν”. (Ματθ. 26,49) – Κείμενο: ερημίτης – Ο άνθρωπος σε πτώση. Ο άνθρωπος σε εμμονή με το απαγορευμένο δένδρο. Που μες στη φαντασία του, αγγίζει και αποσπάει στην κάθε ώρα και στιγμή, επάνω από το κλαδί εκείνον τον καρπό του. Η απαρχή επιθυμίας για ηδονή,

– Κείμενο: ερημίτης – Στον ανθρώπινο εγκέφαλο δρουν σύμφωνα με τους επιστήμονες, πολλές μορφές νοημοσύνης. Για πέντε μιλούν κάποιες μελέτες, για επτά κάποια άλλα πανεπιστήμια, όμως η ουσία είναι ότι το κάθε τμήμα του εγκεφάλου παρέχει στον κάθε άνθρωπο την ευφυΐα εκείνη που του προσφέρει τη μαθηματική ικανότητα, την καλλιτεχνική, την έφεση σε τεχνικά ζητήματα

– Κείμενο: ερημίτης – Ο Πιλάτος κοιτάζει εν αγνοία του στα μάτια τον Θεό και άθελα του διατυπώνει το πιο καίριο ερώτημα της ανθρώπινης ύπαρξης και ουσίας. Ζητάει μία απάντηση για την οποία μόχθησαν πολλοί. Η ώρα είχε φτάσει. Ήταν η ευκαιρία… κι ας όλα συνηγορούσαν ότι ο Ρωμαίος έπαρχος Του κάνει την ερώτηση αυτή

– Κείμενο: ερημίτης – Δυο μαθητές του Ιησού, ο Κλεόπας και πιθανότατα ο Λουκάς, βαδίζουνε με το κεφάλι κάτω, έξω από τα Ιεροσόλυμα, στον δρόμο προς Εμμαούς. Απογοητευμένοι, πικραμένοι, για τη θανάτωση του Χριστού και με τις φήμες για την Ανάσταση Του να μην είναι για τη συνείδηση τους πειστικές. Όλα έχουν τελειώσει άδοξα. Ποιός