Μια Αγρυπνία μέσα στο Τριώδιο – Κείμενο: ερημίτης – Απόκοσμες σκιές στη νύχτα μας, κυρτώνουν προς τα εμπρός και η ψυχή δια της οράσεως λες και αφομοιώνεται με του ναού τις πολυκαιρισμένες πλάκες του, βαλμένες σε ένα πάτωμα από παλιούς -τώρα νεκρούς- τεχνίτες, που έχει προορισμό αυτό απλά να το πατούν. «Τα σα εκ των […]
«Τα σα εκ των σων σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα» Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Μόλις ένα απλό, κοινό όνειρο της νυχτός χρειάστηκε για να κατανοήσω το δίπολο ταπείνωση- υπερηφάνεια, που μέχρι τότε η αλήθεια είναι ότι δεν το ‘χα αναδείξει μέσα μου ως ένα σημείο καίριο και ουσιαστικό και βιωματικά έτσι οδηγήθηκα να επανεστιάσω στο πώς λειτουργούν -με την ορθόδοξη ματιά- τα πράγματα του κόσμου.
Η μελωδία του διαβόλου Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Κάθε εκπνοή Γενάρη, η βοή από ελικόπτερο που απότομα σιωπά ας σε στοιχειώνει τώρα… Όταν μια ηγεσία, σύρθηκε από τις καταστάσεις μέχρι του Αιγαίου την άκρη -σαν μία αγγαρεία- κι είδαμε τελικώς σε αντικατοπτρισμό, τις πτωχευμένες μας επιλογές μας σε γαλανά νερά… Όταν η Ιστορία, πετάει κέρματα, ασύστολα σε γιουχάρει και
Νήσοι Ίμια – 31 Ιανουαρίου 1996 Read More »
“Είδον εγώ τας παγίδας του διαβόλου ηπλωμένας εν τη γη…” – Κείμενο: ερημίτης – Μία μεγάλη απόδραση χρωστάς από της σύγχρονης της εποχής την κοσμική την σκέψη, η έρημος απέραντη που αγκαλιάζει ασκητικά την ταπεινή μορφή του Αγίου Αντωνίου. Εκεί όμως κι ο διάολος με καμουφλάζ φιλεύσπλαχνου απέραντης στοργής, έρχεται τα μεσάνυχτα σπεύδει στον Μέγα
Οι Πειρασμοί του Μ. Αντωνίου, ο διάολος κι οι Καιροί μας. Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Πρίν από αρκετές δεκαετίες, ένα πρωί, η τότε υπέργηρη προγιαγιά μου, παρατηρούσε τον γαμπρό της με την κόρη της, να κουβαλάνε και να τοποθετούν προσεκτικά ένα παράξενο λευκό ντουλάπι. Επρόκειτο για ψυγείο και ήταν το πρώτο που είχε έρθει στο χωριό. Μπήκε στην πρίζα και κάποιες ώρες αργότερα η κόρη της
Χιόνι μέσα στο σπίτι Read More »
