– Κείμενο: Δημήτρης Αθωνίτης – Ξημέρωσε και πάλι Κυριακή. Γύρω στις 07:30 σηκώνομαι από το κρεβάτι και αρχίζω να ετοιμάζομαι για τον καθιερωμένο μου εκκλησιασμό. Στο σπίτι επικρατεί απόλυτη ησυχία. Τα παιδιά, μετά από το χθεσινοβραδινό καβγά, είναι κλειδωμένα στα δωμάτια τους. Δε μπορούν (ή δε θέλουν) να καταλάβουν πως όλα αυτά που τους λέω […]
Ο κρυφός Φαρισαίος της καρδίας μου Read More »
– Κείμενο: Δημήτρης Αθωνίτης – Στη ζωή του έρχονταν κάποιες στιγμές, ώρες ακόμη και ημέρες ολόκληρες που ένιωθε πως κάπου έχανε το δρόμο. Αποπροσανατολιζόταν, κάνοντας έτσι αμέτρητους και βασανιστικός κύκλους γύρω από τον ίδιο του τον εαυτό. Μια ατέρμονη εσωτερική περιδίνηση χωρίς καμία διαφαινόμενη προοπτική εξόδου. Και κάπου εκεί, ζαλισμένος στο κέντρο του προσωπικού του
Αφουγκραζόμενος τη σιωπή Read More »
– Κείμενο: Δημήτρης Αθωνίτης – Κύριε άνθρωπον ουκ έχω…. μιας και τον άφησα λιπόθυμο πάνω στην κλίνη της εφήμερης απόλαυσης… μιας και τον εγκατέλειψα ολομόναχο στο σκοτεινό διάδρομο ενός νοσοκομείου… μιας και τον έβαλα σε εκείνον τον “υπέροχο οίκο της ευγηρίας”… μιας και στο ορφανοτροφείο του εξασφάλισα «καλύτερη ζωή»… μιας και Σου τον «επέστρεψα αδιάντροπα»,
«Άνθρωπον ουκ έχω» Read More »
– Κείμενο: Δημήτρης Αθωνίτης – Σαν «ξένοι» περιφέρονται πάνω σ’ αυτή τη γη. Μοναχικοί, «ακοινώνητοι» δίχως τιμές και κάλλη. Ψάχνοντας ασταμάτητα το «Ζωντανό Νερό», μήπως και σβήσουνε τη δίψα της ψυχής τους τη μεγάλη. Βρίσκουν ανήλιαγες γωνιές και κάνουν προσευχές. Πάνε κοντά σ’ αυτούς που μια ζωή νηστεύουν. Προσφέρουν δώρα τις καρδιάς τους τις ευχές.
Οι νηστευτές του Σαρανταήμερου Read More »
– Κείμενο: Δημήτρης Αθωνίτης – Μέσα σε αυτές τις 40 ημέρες της Σαρακοστής, πολλοί από εμάς θα αναζητήσουν την άσκηση και τη νηστεία. Θα θελήσουν να πορευτούν στην “έρημο”, να πεινάσουν, να διψάσουν και να δοκιμαστούν, όπως Εκείνος. Θα προσπαθήσουν να μιμηθούν τους παλιούς αββάδες, τους “γνήσιους εραστές της ερήμου”. Αυτούς που αφημένοι πλήρως στην
Μικρές σκέψεις για τη Σαρακοστή Read More »
