Άγιο Πάσχα του Ερημίτη

– Κείμενο: ερημίτης – Και θα σταθεί ο Κύριος στην είσοδο της πόλης. Ασάλευτοι οι βασιλείς, οι δάσκαλοι και οι παραγιοί μιας θεωρίας ατελούς που είναι πεπερασμένη. Οι ηττημένοι της Σαρακοστής, οι χρήστες ενδοφλέβιας, εικονικής και ηδονικής συνάμα ελευθερίας. Το πνεύμα που όταν δεν είναι άγιο είναι αιχμαλωτισμένο. Θα χλευαστεί ο Κύριος. Θα πέσει έπειτα […]

– Κείμενο: ερημίτης – Η έρημος της Σαρακοστής όλο και αραιώνει κι αφήνει να αποκαλυφθεί πέρασμα κακοτράχαλο, απότομα ανηφορικό και άγρια πετρώδες. Ο προσκυνητής ανοίγει ακόμη ένα κουμπί απ’ το κομμάτι υφάσματος, που με τα μάτια της ψυχής το βλέπει πια ως κουρέλι. Στέκεται. Ολόγυρά του συμπαγές δείχνει πάλι το τίποτα, σκουπίζει κάπως πρόχειρα το

– Κείμενο: ερημίτης – Και από τον αναστάσιμο ναό τον τυλιγμένο από το φως, μεγαλοσαββατιάτικου λαμπρού μεσονυχτίου, σε ένα τραπέζι εαρινό, κάτω από τον ουρανό, παρόντες σε μία τράπεζα από συνδαιτημόνες που τρόπον τινά αιχμαλώτισαν την αναστάσιμη στιγμή, μαζί της πορευόμενοι για ολόκληρη εβδομάδα. Η Διακαινήσιμος Εβδομάδα η οποία για τους Πατέρες θεωρείται σαν μία

– Κείμενο: ερημίτης – Η αίσθηση αποψε δυνατή αυτής της παρουσίας. Εκείνη η σκυφτή σκιά, η μοχθηρή, που απ’ τη βαθιά την έρημο, ξοπίσω ακολουθάει. Η αυγή θα φέρει προδοσία, βρισιές, φτυσίματα, χαστούκια, μαστιγώματα, δέσιμο με αλυσίδα, ξεγύμνωμα, ακάνθινο στεφάνι, ειρωνείες, πορεία στον Γολγοθά. Τωρα εκείνη η σκιά πίσω απ’ το Φως, κλεφτά κοιτάει. Η

– Κείμενο: ερημίτης – Ο γέρο- Συμεών υψώνει στα τεντωμένα χέρια του το Βρέφος Ιησούς κι εκστατικός το στρέφει σ’ αυτή τη νέα εποχή, σε μία παγκόσμια Ιστορία που πια το Νεογέννητο την έκοψε στα δύο. «᾿Ιδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2,34-35). Αυτή κι