Με αφορμή την ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου στις 3 Σεπτεμβρίου αλλά και το μαρτυρικό τέλος του Εθνομάρτυρα Αγίου Χρυσοστόμου, τέτοια εποχή, το 1922, αναπολήσαμε τη Ρωμιοσύνη όπου δρούσε και αναπτυσσόταν πέρα από κάθε σύνορο, καθώς και την εφαρμοσμένη Ορθοδοξία σε πρακτικό επίπεδο τόσο στις ερημίες όσο και στις μεγαλουπόλεις. Κοινά σημεία των
Η πίστη έγινε βίωμα, ο έρως μία έκσταση και το ανθρωπίνως παρανοϊκό, έγινε λογικότατο για την αγάπη του Χριστού. 37 έτη δοξολογίας, ανείπωτης χαράς, ζωής πάνω σε στύλο. erimitic
Όσιος Συμεών ο Στυλίτης – 1 Σεπτεμβρίου Read More »
Καταδικασμένες σε θάνατο με τον διδάσκαλο τους, λόγω Πίστης κ’ Ορθοδοξίας. Εκείνος κι 8 μαθήτριες θανατώθηκαν δια αποκεφαλισμού. 10 ρίχτηκαν στην πυρά. 10 από ξίφος. 6 από μαχαιριές. 6 από εξαναγκασμό κατάποσης πυρακτωμένων βόλων. Πολλοί οι τρόποι, μία η άρνηση, 41 στεφάνια δόξης. erimitic
Οι Αγίες 40 Παρθένες κ’ Ασκήτριες και ο Διδάσκαλος τους Αμμούν – 1 Σεπτεμβρίου Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Τα πάθη μας, η αγιότητα και οι βίοι μας οι ίδιοι μέσα στο Ευαγγέλιο, το πλαίσιο της δράσης μας μία ψηφιδωτή παράσταση σε αγιογραφία. Σε κύκλους μέσα η ύπαρξη κάθε στιγμή ζωής μας, τελειώνει, ξαναρχίζει, ακροβασία αιώνια επί ξυρού ακμής πάνω στην περιφέρεια ζητώντας τον πυρήνα. Η ζωή σε κύκλο λοιπόν.
Αρχή της Ινδίκτου – 1η Σεπτεμβρίου, αρχή νέου εκκλησιαστικού έτους Read More »
-Κείμενο: Γεώργιος Μιχαηλίδης, Θεολόγος- Από τα μεγαλύτερα κόλπα του διαβόλου είναι να κάνει τον άνθρωπο να χάνει το τώρα, την στιγμή που του ανήκει. Καταφέρνει να τον τραβάει συνέχεια είτε στο παρελθόν είτε στο μέλλον και να μην τον αφήνει να ζήσει τη στιγμή που του έχει δώσει ο Θεός. Ο άνθρωπος πολλές φορές ζει
Το χαμένο τώρα και μελετώντας παρελθόν και μέλλον Read More »
