– Κείμενο: ερημίτης – Και το Τριώδιο ανοίγει, ο δρόμος μας όλο και πιο ερημικός, μας σπρώχνει προς τη σιωπή, την κάθαρση και τη δοκιμασία της Μ. Τεσσαρακοστής και μια εμβληματική παραβολή οπού μάλλον αισθανόμαστε ψευδώς ότι το μήνυμα της κατέχουμε καλά, σήμερα, αρχή του Τριωδίου έρχεται για να μας σοκάρει. Να μας σοκάρει διότι […]
Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου Read More »
-Κείμενο: ερημίτης- Ο άνθρωπος όπου αποζητά το απόλυτο στην καθημερινότητά του, λόγω του ότι είναι γνήσιο δημιούργημα ενός ασύλληπτου Θεού. Ο άνθρωπος όπου αδυνατεί να αποδεχτεί την έννοια του θανάτου του, διότι ως ον του ενσταλάχτηκε στην ύπαρξή του ενδότερα, έννοια αθανασίας. Μεταξύ Ζωής και θανάτου του, λοιπόν, και μία καθημερινότητα που πέρα, μακριά από
Περί κατάθλιψης. Μια θεο-λογική προσέγγιση Read More »
-Κείμενο: ερημίτης- Μετά τη Γέννηση ξεκίνησε να γράφεται η πιο όμορφη ιστορία, εκείνη όπου οι λογοτέχνες όλης της οικουμένης θα λαχταρούσαν να είχανε γράψει στο χαρτί. Μετά τη Γέννηση εμφανίστηκαν οι Άγιοι και οι Μάρτυρες, τα θαυμαστά σημεία, οπού πιστοποιούν, οπού αποδεικνύουνε την εγκυρότητα της, ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απλή λογοτεχνία γραμμένη
Μετά τα Χριστούγεννα Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Ενόσω το χριστουγεννιάτικο δέντρο πιάνει και ξεστολίζεται, όλο κι αποκαλύπτεται το ξεχασμένο, καμένο δάσος που κρύβεται από πίσω και είναι η καταλληλότερη στιγμή για μια εκδρομή στην έρημο… Ο διάολος στις πόλεις, στα χωριά, στις γειτονιές, στο ίδιο σου το σπίτι, καμπούρης, μαύρος, με ένα γλοιώδες δέρμα, κινείται στο πλακόστρωτο μια
Η έρημος πιο επίκαιρη από ποτέ Read More »
– Διήγημα: ερημίτης – Ξημέρωμα 3ης Ιανουαρίου 1911 και ο κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κλινήρης όμως δίχως να του κολλάει ύπνος, σιγομουρμούριζε ένα τροπάριο των Θεοφανείων που ‘φτάναν σε λίγες μέρες: «Την χείρα σου την αψαμένην» το ψέλλιζε και το συλλάβιζε ξανά. Ξάφνου ένα φως που ήταν μάλλον απ’ το Άκτιστο μπήκε και τον συντάραξε κι
Τα Ουράνια Θεοφάνεια του κυρ Αλέξανδρου Read More »
