-Κείμενο: ερημίτης- Στην παρακμή της νέας εποχής, στην ισοπέδωσή της, η Ορθοδοξία -όλοι εμείς- μόνη της πλέον απέμεινε να εκφέρει ένα μεγάλο “Όχι”. Σαν τον αββά στην έρημο κάποιων αρχαίων χρόνων που κάτω από έναν πελώριο ουρανό, αρνήθηκε ό,τι φτηνό του δόθηκε κι έψαξε την Ουσία. Όπως τον δίκαιο επίσκοπο που αγνόησε τους άρχοντες και […]
Ως την Δευτέρα Παρουσία, εδώ! Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Αθέατα κατέβηκε ο ουρανός στη γη, σ’ έναν Δεκέμβριο όπου τραβάει πιο πίσω το ημερήσιο φώς του μέρα με την ημέρα. Που χάνει απ’ τον υδράργυρο και έπειτα η υγρασία ανάμεσα στα σώματα νεφέλη παγερή. Ο φαντασμαγορικός Δεκέμβριος με τα πολλά λαμπιόνια του μάχονται το σκοτάδι. Και τα ζεστά χαμόγελα θαμπώνουν
Αθέατα ο Δεκέμβριος Read More »
-Κείμενο: ερημίτης- Ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι έχουμε το προνόμιο, ένεκα των κειμένων και ήδη από την αυγή της νέας τεχνολογίας, να έχουμε επίγνωση ή έστω την υποψία ως προς την ταυτοποίηση των νέων, σύγχρονων ψηφιακών καιρών μας με όλα τα γραφόμενα γύρω απ’ τους έσχατους καιρούς και τον ψυχοπνευματικό θάνατο του ανθρώπου. Ψηφιακές ταυτότητες λοιπόν, microchip,
Προσωπικός αριθμός: Μία άλλου τύπου προφητεία Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Ίσως σε μια γωνιά στο σπίτι σου έχεις βυζαντινές εικόνες και δεις πως δεν ταιριάζουνε οπτικά στον τόσο δυτικότροπο επερχόμενο χριστουγεννιάτικο σου στολισμό. Ίσως σε κάποιο ράφι σου έχεις ένα παλιό βιβλίο απ’ τον Παπαδιαμάντη με διηγήματα των άγιων ημερών και συνειδητοποιήσεις πως πλέον δεν χωράς να μπεις μες στις σελίδες.
Μήπως τα Χριστούγεννα δεν σου ταιριάζουν πια; Read More »
-Κείμενο: ερημίτης- Η γιαγιά μου, η γεννημένη το 1912, δεν μου είχε διηγηθεί ποτέ, κανένα παραμύθι. Ωστόσο, είχε πολλές βιωματικές ιστορίες μαζί μου για να μοιραστεί. Σε κάποια από αυτές, μεταφερόμαστε μόλις μία ημέρα πριν να καταφτάσουν οι Γερμανοί κατακτητές επάνω στο νησί. Τόπος είναι η πλατεία του χωριού. Έχει προηγηθεί η συνθηκολόγηση, οι άνδρες
Η γιαγιά μου, ο ναζί πιλότος και το “eye contact” Read More »
