– Κείμενο: ερημίτης – Γέρνει γλυκά στον Αύγουστο και ζωγραφίζει αυτός στα στάχυα του το χρυσαφί του χρώμα και πνέει ένα μελτέμι λες και υποβοηθάει τα πλοία με τους προσκυνητές και τα παιδιά στην πλώρη τους λίγο να σμίξουνε ξανά με τον παππού, με τη γιαγιά, στα πατρογονικά, στα αρχαία τους τα μέρη. Η Παναγιά […]
Η Παναγιά γέρνει γλυκά στον Αύγουστο Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Μιας και οι ημέρες αυτές του Αυγούστου μας, είναι πιο φωτεινές, μιας και οι άνθρωποι του, τώρα πιο εξωστρεφείς σαν τους παλιούς νησιώτες που η θάλασσα ήταν δίοδος από και προς τον ξένο, με άγραφους κανόνες και με φιλοξενία του Ομήρου και μιας και οι ουρανοί ολοένα ανοίγουνε και αυτοί για
– Κείμενο: ερημίτης – Κίτρινα στάχυα που έγειραν σε ξαφνικό μελτέμι κι ελληνικό τοπίο στον Αύγουστο, ιδεατή η ζεύξη. Λες και βαρέθηκε αυτός τις μέριμνες τις βιοτικές του χρόνου και άφησε παρακαταθήκη του μια γνήσια ραστώνη, θάλασσες λογοτεχνικές, τεράστιο φεγγάρι και λιτανεία και ψαλμούς και… έρχεται η Παναγιά μας… Χαίρε Μητέρα του Θεού, Χαίρε Ήλιε
– Κείμενο: ερημίτης – Κάποτε γνώρισα έναν Γέροντα όπου μπορούσε κι έβλεπε, ψηλάφιζε τους μώλωπες, τις εκδορές που κουβαλάς εκ γενετής από του προπατορικού αμαρτήματος την πτώση. Ο Γέροντας για τον οποίον μιλώ, μοναδικά αντιλαμβανότανε στους φυσικούς του οφθαλμούς εκείνη την αμέλεια και την ακαθαρσία όπου διέπει την ανεκπαίδευτη ψυχή, να δρα πάνω στο φυσικό
Ο Γέρων του απείρου Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Όταν ήμουν παιδί συνήθιζα να παίζω μπάλα τα απογεύματα σε μια τεράστια αλάνα με συνομήλικούς μου, σε κάθε μεγάλη ημέρα ζεστού καλοκαιριού. Μία βρυσούλα σκιερή προσέφερε το γάργαρο νεράκι της, μπροστά από ένα πεζούλι. Σ’ ένα ξεδίψασμά μου τότε, στην άκρη του ματιού μου έπιασα έναν μεγάλο άνθρωπο να στέκει φευγαλέα,
Η θερινή, παγωμένη μου στιγμή Read More »
