– Διήγημα: ερημίτης – Ξημέρωμα 3ης Ιανουαρίου 1911 και ο κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, κλινήρης όμως δίχως να του κολλάει ύπνος, σιγομουρμούριζε ένα τροπάριο των Θεοφανείων που ‘φτάναν σε λίγες μέρες: «Την χείρα σου την αψαμένην» το ψέλλιζε και το συλλάβιζε ξανά. Ξάφνου ένα φως που ήταν μάλλον απ’ το Άκτιστο μπήκε και τον συντάραξε κι
Τα Ουράνια Θεοφάνεια του κυρ Αλέξανδρου Read More »
Άλλο ένα έτος ημερολογιακό οδεύει προς το τέλος του, ένα έτος το οποίο δεν στάθηκε ιδανικό, όπως νομοτελειακά δεν θα υπάρξει ως τέτοιο και αυτό το επερχόμενο. Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά άλλωστε όταν η ίδια η ζωή δεν φτιάχτηκε να είναι ιδανική; Ούτε καν ο ίδιος ο άνθρωπος, ως οντότητα, εσύ που
Ευχαριστίες – Ξανά μαζί στο ξεκίνημα του 2026 Read More »
Έξω απ’ το παραθύρι σου είναι κρύος Δεκέμβριος και στις ψυχές απλώθηκε η βαρυχειμωνιά. Στα ήθη η παγωμάρα. Όμως εκείνος, τώρα, ο παλμός τα έγκατα συντάραξε όλης της οικουμένης. Έπειτα πάλι άλλος. Είναι η θυσία, η ελπίδα, η πίστη σου προσωποποιημένα και ένα Μωρό στους πέρα τόπους, πια, με καρδιακό ρυθμό. Με κάθε χτύπο πέφτουνε
Xριστός ετέχθη επί γης – πολλές ευχές! Read More »
-Κείμενο: ερημίτης- Αθέατα. Όπως και τότε, πάλι, μια αδιόρατη χαρά θα φέρει το ξημέρωμα στις γειτονιές του κόσμου, ακόμη και μέσα στις ψυχές ανθρώπων δίχως πίστη. Που άμα θα αναρωτηθούν “γιατί” δεν ξέρουνε για να στο εξηγήσουν. Είναι το άστρο το λαμπρό, σημάδι που ιερά συνωμοτεί με ταπεινές καρδιές στις παρυφές μιας φωταγωγημένης πόλης. Ορόσημο
Χριστούγεννα στην έρημο Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Υπάρχει εκείνη η ιστορία με τον Άγιο Νικόλαο όπου βοηθώντας έναν φτωχό πατέρα να προικίσει τις τρεις του κόρες, πήγαινε κάποια βράδια έξω από το παράθυρό της οικογένειας πετάγοντας πουγκιά γεμάτα νομίσματα χρυσά. Αυτή ακριβώς η κρυφή προσφορά δώρων του Αγίου πέρασε στη λαϊκή συνείδηση της μεσαιωνικής Ευρώπης και διαμέσου της
Μια παιδική χριστουγεννιάτικη εικόνα Read More »
