ΜΑΚΑΡΙΟΙ, όσοι υ¬πο¬δέ¬χτη¬καν τον Χρι¬στό, το Φώς που ήρ¬θε στο σκο¬τά¬δι τους, για¬τί αυ¬τοί έ¬γι¬ναν Παι¬διά του Φω¬τός και της Μέ¬ρας. ΜΑΚΑΡΙΟΙ, ό¬σοι γεύ¬ον¬ται τον Άρ¬ρη¬το με το στό¬μα του νου τους κά¬θε στιγ¬μή, για¬τί αυ¬τοί βρί¬σκον¬ται στη Μέ¬ρα, ε¬κεί θα βα¬δί¬σουν με Ομορ¬φιά, ο βί¬ος τους δεν θα χά¬σει πο¬τέ τη Χα¬ρά. ΜΑΚΑΡΙΟΙ, ό¬σοι […]
Ιδού… ο Νυμφίος έρχεται! Read More »
Πονάς και κλαις; Λιγοψυχείς; Βιώνεις αδικία; Βαριέσαι αυτή τη Γη; Νιώθεις ότι επικρατεί η κακία; Ακόμη… Ζεις μέσα στο δίπολο ύβρεως – κενοδοξίας; Αφ’ υψηλού όσους πλήγωσες κοιτάς με υπεροψία; Μέσα στην ψεύτικη ζωή καμώνεσαι πως έχεις εξουσία; Χιλιάδες χρόνια τώρα κι ακόμη δεν το χώνεψες ή πάλι δεν το χωράει ο νους, μα η
Χριστός Ανέστη, χαρά μου! Read More »
Μετά το Πάσχα ο Αναστημένος Ιησούς Χριστός απαλλαγμένος πλέον από την ανθρώπινη Του υπόσταση εμφανίζεται σποραδικά μπροστά στους μαθητές Του, ακόμη και σε πιστούς, βεβαιώνει το αναστάσιμο γεγονός μέχρι που ανελήφθη τελικώς στους Ουρανούς όταν και συμπληρώθηκαν εκείνες οι πρώτες σαράντα ημέρες. Το έργο που είχανε έκτοτε οι απόστολοι ήταν γιγαντιαίο. Με την επιφοίτηση του
Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς: Η αναστάσιμη ψυχική διάθεση του χριστιανού θα έπρεπε να είναι κάτι το μόνιμο στην ψυχή του.Δεν είναι τυχαίο το ότι ο Αγιος Σεραφείμ του Σαρώφ απευθυνόνταν σε κάθε άνθρωπο- ανεξάρτητα από την λειτουργική περίοδο- με τον χαιρετισμό: «Χριστός Ανέστη, χαρά μου!» Κι αυτό επειδή ζούσε συνεχώς την αναστάσιμη χαρά. Τι σημαίνει άραγε
Χριστός Ανέστη, χαρές μας! Θαρσείτε και χαρείτε, Ζει Κύριος ο Θεός! Read More »
