Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας Ζήτησα από τον Θεό να μου πάρει τις κακές μου συνήθειες… Ο Θεός είπε ΟΧΙ. Δεν είμαι Εγώ που θα το κάνω αυτό. Εσύ πρέπει να τις παρατήσεις. Ζήτησα από τον Θεό να μου δώσει υπομονή… Ο Θεός είπε ΟΧΙ. Η υπομονή είναι υποπροϊόν των δοκιμασιών. Δεν δίνεται αλλά μαθαίνεται. Ζήτησα από
Ζήτησα από τον Θεό… Read More »
Το αίμα που αφήσαμε, τα Ιερά και τα Όσια όπου τα κουβαλήσαμε.
19 Μαΐου 1919 – Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου Read More »
Βασίλειος Διγενής Ακρίτας Το αρχαιότερο μνημείο της λόγιας νεοελληνικής λογοτεχνίας είναι το έπος του Βασιλείου Διγενή Ακρίτα (9ος-10ος αι.). Σύμφωνα με την άποψη του Ν. Πολίτη, που την ακολουθούν πολλοί μελετητές, το έπος τον Διγενή Ακρίτα εκφράζει τα ιδεώδη και τους πόθους του ελληνικού γένους. Σύμφωνα με τον μύθο ήταν ένας από τους Ακρίτες της
Το έπος των νεωτέρων Ελλήνων Read More »
Διηγήθηκε πάλι ο Άγιος Παΐσιος: «Ήταν η Κυριακή του Τυφλού. Αισθανόμουν εξάντληση και μου πέρασε ο λογισμός ότι, αν είχα να φάω λίγο ψαράκι, θα μου έκανε καλό. Όχι από επιθυμία, αλλά σαν φάρμακο. Είχα προβλήματα και με τα έντερά μου. Βγήκα να πάω έξω. Γυρίζοντας είδα ένα μεγάλο πουλί σαν αετό να χαμηλώνει πολύ
Το ψάρι από τον ουρανό Read More »
– Κείμενο: ερημίτης – Φτύνει στο χώμα ο Χριστός, πηλός στα ανήμπορα τα μάτια, τα ασταθή τα βήματα έπειτα κατά την κολυμβήθρα και εγένετο πλέον φως! Το θαύμα αυτό της όρασης σε έναν εκ γενετής τυφλό, η πρόνοια του Θεού επάνω του που του έγινε αδιάψευστη πραγματικότητα και ζωντανή αλήθεια, όπου περνάει σε δεύτερη μοίρα,
Κυριακή του Τυφλού Read More »
