Έπειτα από τις νεωτεριστικές τακτικές όπου εφαρμόστηκαν στην χώρα μας τους τελευταίους χειμώνες, περί “υποχρεωτικότητας” του λαού μας κλπ, φτάσαμε αισίως στο θέρος και στην πατροπαράδοτη, τις τελευταίες δεκαετίες, “προαιρετικότητα” – εδώ, αντιθέτως- των Αρχών του Τόπου μας, ως προς την ετοιμότητα τους, να προασπίσουν τις ζωές, τον μόχθο των ανθρώπων, τον φυσικό μας πλούτο. […]
Μέσα στ’ αποκαΐδια… Read More »
Εσύ που είσαι στο Μοναστήρι, όταν πλησιάσεις τον αδελφό σου, εσύ που είσαι σύζυγος, όταν πλησιάσεις τον ή την σύζυγό σου, εσύ που είσαι πατέρας, μητέρα, όταν πλησιάσεις το παιδί σου… ό,τι θα του πεις, ό,τι σκέφτεσαι να του πεις, πες το, αφού πρώτα του πεις δυο κουβέντες που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, μια
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης – Δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο Read More »
Τοποθεσία: Ελλάδα. Ένα ξημέρωμα με φως που θήλασε ολονυχτίς από το ελληνικό τοπίο, ο δρόμος των τζιτζικιών του Αυγούστου που σάστισε τον μοναχικό, ανήσυχο περιηγητή και από τότε δεν περπατάει μόνος. Ένα αλογάκι της Παναγίας που το ‘δειξε χθες μία γιαγιά στο εγγόνι κι εκείνο ένιωσε δέος όταν το περιεργάστηκε από πολύ κοντά ή ίσως
Ἦταν ἕνα γεροντάκι πού μόλις ἄκουγε τ’ ὄνομα τῆς Παναγίας ἔκλαιγε σάν μικρό παιδί. Ἦταν ἕνας Καυσοκαλυβίτης πού ὅποτε γύριζε πλευρό τή νύχτα ἔψελνε τό «Ἄξιόν ἐστι». Ἦταν ἕνας Γρηγοριάτης ἡγούμενος ποὖχε «φάει» τήν εἰκόνα Της ἀπό τούς πολλούς ἀσπασμούς. Ἦταν ἕνας Νεοσκητιώτης πού παρακαλοῡσε ὅποιον ἔβλεπε νά μιλήσει, νά γράψει, νά ἐκδώσει, ὅ,τι ὑπῆρχε
Ἀθωνίτισσα Θεοτόκε – Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης Read More »
