Τα μεγαλεία της Ρώμης, τα πλούτη, η αριστοκρατική καταγωγή. Ύστερα έφτασε ο Χριστός. Και ύστερα πια μια ξένη. Ξένη για τον κόσμο. Ξένη για να χαθούν τα ίχνη της. Μια ξένη ανάμεσα σε ξένους που τόσο πολύ ελέησε. Ξένη για αυτήν εδώ τη γη που τον ουράνιο νόστο της έκανε προσευχή. erimitic
Οσία Ξένη και οι δύο θεραπαινίδες της – 24 Ιανουαρίου Read More »
Δωσίθεος, Αρχιμανδρίτης « …Δεν μπορώ να λησμονήσω τούς ταπεινούς εφημέριους που υπηρετούν στις σχεδόν έρημες πια εκκλησίες. Προέρχομαι απ’ τον μοναχικό κλήρο και από ολιγάνθρωπο μοναστήρι. Πολλές φορές λειτουργώ μόνον με ένα ψάλτη δύο – τρεις αδελφούς ακόμη. Είναι όμως η επιλογή μου. Και το χαίρομαι. Άλλο όμως να είσαι εφημέριος σε μια ενορία όπου
Στις έρημες εκκλησίες Read More »
-Κείμενο: ερημίτης- Ο άνθρωπος όπου αποζητά το απόλυτο στην καθημερινότητά του, λόγω του ότι είναι γνήσιο δημιούργημα ενός ασύλληπτου Θεού. Ο άνθρωπος όπου αδυνατεί να αποδεχτεί την έννοια του θανάτου του, διότι ως ον του ενσταλάχτηκε στην ύπαρξή του ενδότερα, έννοια αθανασίας. Μεταξύ Ζωής και θανάτου του, λοιπόν, και μία καθημερινότητα που πέρα, μακριά από
Περί κατάθλιψης. Μια θεο-λογική προσέγγιση Read More »
Στην Περσία της μαγείας του 7ου αιώνα μ.Χ. οι άνθρωποι της στέκονται απέναντί από το Τίμιο Ξύλο, το λάφυρο που άρπαξαν από την Ιερουσαλήμ, με πόθο να περιεργαστούν το νέο απόκτημά τους. Ανάμεσά τους και αυτός, ο γιος του Πέρση μάγου. Όμως τα μάγια πόση δύναμη έχουνε επάνω στον Σταυρό; Πώς μια ψυχή όπου διψά
Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης – 22 Ιανουαρίου Read More »
Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Α Τιμ. 1,2 Αποστόλου Παύλου Το αγαπημένο πνευματικό παιδί του Αποστόλου Παύλου και ο συνοδοιπόρος μέσα σε δρόμους δύσβατους. Το αίμα του, η Αλήθεια σε έναν κόσμο που θρηνεί, που από ηδονές γραπώνεται, όπου με τις σκιές
Άγιος Τιμόθεος ο Απόστολος – 22 Ιανουαρίου Read More »
