Άγιος Παΐσιος

Το κομποσχοίνι είναι μια κληρονομιά, μια ευλογία που μας έχουν αφήσει οι Άγιοι Πατέρες μας. Και μόνο γι΄αυτό έχει μεγάλη αξία. Βλέπεις, σε κάποιον αφήνει ο παππούς του μια κληρονομιά, ένα ασήμαντο πράγμα και το έχει μετά σαν φυλαχτό, πόσο μάλλον το κομποσχοίνι που μας το άφησαν κληρονομιά οι Άγιοι Πατέρες. -Παλιά, που δεν υπήρχαν

«Πέστε μας κάτι Γέροντα. – Τί νά πῶ; – Ὅτι λέει ή καρδιά σας. – Αὐτό πού λέει ἡ καρδιά μου εἶναι νά πάρω τό μαχαίρι, νά τήν κόψω κομματάκια, νά τήν μοιράσω στόν κόσμο, καί ὕστερα νά πεθάνω».

Μαρτυρία π. Σ. Α., αποφοίτου Αθωνιάδος: «Ήταν 10 Φεβρουαρίου 1980. Τα χιόνια αργούν να λυώσουν, γι’ αυτό λίγοι κατηφορίζουν προς το οικειότερο Κελλί της αγιώνυμης πολιτείας, την “Παναγούδα”. Το θεώρησα χρυσή ευκαιρία γιατί θα τον εύρισκα μόνο. Έλαβα ευλογία από τον Σχολάρχη και κατηφόρισα προς την απέριττη καλύβη του π. Παϊσίου για να τρυγήσω λίγη

Ρώτησα μια φορά έναν Αμερικανό που ήρθε στο καλύβι: Τί κατόρθωμα κάνατε σαν έθνος μεγάλο που είστε; «Πήγαμε στο φεγγάρι», μου απάντησε. Πόσο μακριά είναι; τον ρωτάω. «Μισό εκατομμύριο χιλιόμετρα», μου λέει. Πόσα χρήματα ξοδέψατε, για να πάτε στο φεγγάρι; «Από το 1950 μέχρι τώρα, μου λέει, έχουμε ξοδέψει ποταμούς δολαρίων». Στο Θεό πήγατε; τον