Πρόκειται για το πολιτικό διήγημα που άφησε το στίγμα του στους πνευματικούς κύκλους της εποχής του, που ξαφνιάζει ακόμη και σήμερα με την διαχρονική του ομοιότητα, έως και με τη σύγχρονη εποχή. Η λεπτή ειρωνεία, το σαρκαστικό χιούμορ του άγιου των ελληνικών γραμμάτων αλλά και η δυναμική παρέμβαση του απέναντι στην στείρα πολιτικοκοινωνική κατάσταση της […]
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Οἱ Χαλασοχώρηδες (1892) Μικρά Μελέτη Read More »
Mόνος στή βροχή προχωρῶ… Κανένας δέν θά µέ πάρει τηλέφωνο. Κανείς δέν µέ περιµένει στό σπίτι. Έφυγαν ὅλοι. Ἔφυγε κι ἡ γυναίκα µου χρόνια πρίν. Τά παιδιά σέ ἄλλες πόλεις παντρεµένα… Δέν µποροῦµε “µπαµπά” νά ἔρθουµε γιά διακοπές, πολλά τά ἔξοδα… Βγῆκα νά πάρω λίγο ψωµάκι. Βρέχει πολύ. Δέν ἤθελα οὔτε ὀµπρέλα νά κρατήσω. Δέν
Mόνος στή βροχή προχωρῶ… Read More »
Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – καταγωγή του τέρατος Read More »
“Θέλεις να πας στον κόσμο και πηγαίνεις μ’ αδειανά τα χέρια, με κάποια υπόσχεση ελευθερίας που οι άνθρωποι με την ηλιθιότητά τους και με την έμφυτή τους διαφθορά δεν μπορούν ούτε καν να την κατανοήσουν, που τη φοβούνται και τη σκιάζονται γιατί τίποτα και ποτέ δεν υπήρξε για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινωνία πιο
Βυζαντινή μουσική είναι η εξέλιξη και καλλιέργεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής. Είναι η μουσική της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που απαρτίζεται αποκλειστικά από ελληνικά. Έλληνες και ξένοι ιστορικοί συμφωνούν ότι αυτές οι μελωδίες, οι εκκλησιαστικοί Ήχοι και γενικά το όλο σύστημα της βυζαντινής μουσικής, συνδέεται στενά με το αρχαίο ελληνικό μουσικό σύστημα. Οι αρχές της χρονολογούνται από
