Στην πέτρα πάνω ακουμπούσες. Πέρασαν τα χρόνια. Με το ιερό σου άγγιγμα βαθούλωσε ο βράχος και έγινε ναός. Ένα απόκοσμο φέγγος τη νύχτα πλησίαζε.
Κέλη Τζανή
Και είσαι ιερή, αγνή και σιωπηλή Σαν προσευχή μικρού παιδιού
Και είναι τα δυο σου μάτια τα θλιμμένα Δυο παραμύθια λυπημένα, Θεία. Μιας θερινής νυκτός ο ψίθυρος. Κέλη Τζανή
Και είσαι ιερή, αγνή και σιωπηλή Σαν προσευχή μικρού παιδιού Read More »
