Ερημίτης

– Κείμενο: ερημίτης – Τί θυμήθηκα απόψε… πάνε κοντά 20 χρόνια όταν και είχα βρεθεί στην περιοχή του Σινά. Το ταξίδι από το Κάιρο με αυτοκίνητο πολύωρο, το μέρος τώρα άγονο αλλά κι ευλογημένο κι εγώ μέσα στη νύχτα σκόπευα να ανέβω το βουνό. Οι δύο φίλοι Αιγύπτιοι που με συνόδευαν, δεν φάνηκε να συμμερίζονται […]

– Κείμενο: ερημίτης – Υπερπληροφόρηση, υπερκαταναλωτισμός, η φάμπρικα της πρόσκαιρης απόλαυσης που σου ‘κρυψε το απόλυτο. Που στο παραχαράσσει. Ζωή παγιδευμένη μέσα σ’ ένα ρολόι, οι μέριμνες οι βιοτικές που αγρίεψαν και πια σε θέλουνε με όρους life style. Ποτέ ξανά ο σκοταδισμός δεν κρύφτηκε έτσι ύπουλα μέσα σε τόσο φως. «Φεύγε στην έρημο και

– Κείμενο: ερημίτης – Επίκειται η λαμπερή στιγμή σου, αυτή η ονειρεμένη. Είναι κι εκείνη η κρίσιμη που οπισθοχωρείς, είσαι ένα βογκητό πριν από μέγα χάος. Ψάχνεις τα μάτια εκείνου για να το μοιραστείς… όμως εκείνος λείπει. Είσαι ένα βήμα πριν. Όμως εκείνος λείπει. Λείπει συνειδητά, ζήλια, ιδιοτέλεια, εγωισμός. Και ήταν ο υπεράνω πάσης υποψίας

– Κείμενο: ερημίτης – Επί του Όρους Ομιλία. Σε κάποιο σημείο της ο Χριστός, κάνει την παρακάτω αναφορά: Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη τοῖς ἀρχαίοις, οὐ μοιχεύσεις. Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸν ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. (Ματθ. 5,27-28) (Ακούσατε ότι ελέχθη στους αρχαίους, να μη μοιχεύσεις.

– Κείμενο: ερημίτης – Σήμερα αναπόλησα κάποιες παλιές γιαγιάδες των παιδικών καλοκαιριών, δεκαετίας του ’80, σε κάποια γωνιά του Αιγαίου. Όλα ξεκίναγαν κάθε που έβλεπα την γιαγιά μου να λύνει με μία κίνηση τον άσπρο της τον κότσο κι έπειτα με τη βούρτσα της να ισιώνει τα μακριά μαλλιά της. Εσπερινός του Αυγούστου κι εγώ