– Κείμενο: Ειρήνη Παπαγεωργίου – Αφιερωμένο στον αγαπημένο μου ψυχολόγο Γρηγόρη Β., που αν και ποτέ δεν συμβουλεύτηκα προσωπικά τον αγάπησα γιατί με αγάπη χαστουκίζει με αλήθειες… Ξοδεύουμε όλη μας τη ζωή, κυνηγώντας την ευτυχία και συνήθως, αν ήμαστε τυχεροί, ή ας πούμε πιο συνδεδεμένοι με το “μέσα” μας, ανακαλύπτουμε πως ψάχνουμε σε λάθος μέρη.
Ο άνθρωπος είναι ένα θεϊκό δημιούργημα, έχει μέσα του φως Read More »
Η ψευδαίσθηση των εξωτερικών συνθηκών – Κείμενο: ερημίτης – Ανάμεσα σε δύο ηγέτες ένας βυζαντινός κόσμος κι ανάμεσα σε εποχές ορόσημα της Ιστορίας μας και σ’ ένα ξεπεσμένο σήμερα, πνευματικώς, ένας διαχρονικός ελληνισμός που ορθώνεται και πέφτει. Δράττομαι της αφορμής όπου μου δίνει ο Μάιος όπου κατά τον οποίον τιμάται η μνήμη του Μεγάλου Κωνσταντίνου
Ανάμεσα σε δύο Κωνσταντίνους Read More »
Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης Λύπη είναι ένα ξίφος που έρχεται αιφνιδίως και χτυπάει το σώμα, ιδιαίτερα όμως την ψυχή του ανθρώπου. Και μάλιστα κάτι που εξέρχεται από την κακία των ανθρώπων, από την αμαρτία, από την δυσωδία, από την αντίθεση των άλλων. Η λέξη λύπη είναι συγγενής προς την λέξη λύμη, η οποία σημαίνει πληγή,
Χαρά, Λύπης Όλεθρος Read More »
«Παρήγγειλε Γέροντας σε υποτακτικό του: – Πήγαινε, παιδί μου, να χτυπήσεις την καμπάνα. – Μα, εδώ είναι ερημιά, Γέροντα. Ποιος να ακούσει; – Ο διάβολος. Μόλις ακούσει το σήμαντρο, δεν αντέχει, ξεκουφαίνεται και φεύγει αμέσως».
Πήγαινε, παιδί μου, να χτυπήσεις την καμπάνα. Read More »
