Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης Ήταν η πανήγυρις των Αγιορειτών Πατέρων – εδώ δίπλα των Δανιηλαίων. Εγώ κάθισα εδώ με το κομποσχοίνι. Περνούσαν οι ώρες. Τα μεσάνυχτα ακριβώς έξι η ώρα με το αγιορείτικο εβγήκα έξω από το κελλί μου. Και έρχεται ένα άρωμα επάνω από τον Άθωνα! Μα τι άρωμα ήταν αυτό! Τι δεν είχε […]
Το Αγιορείτικο άρωμα Read More »
Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης Αν μάθεις να λες μέσα στη ζωή το «να ‘ναι ευλογημένο», αυτό είναι ανώτερο από όλα, ακόμη και από την προσευχή, γιατί έχει μέσα υπακοή, αγάπη, εμπιστοσύνη, ελπίδα στον Θεό. Έχει υπομονή, ταπείνωση, θυσία, προσευχή.
«Να ‘ναι ευλογημένο» Read More »
Ο ασκητικός, ο διορατικός, ο αγιασμένος γέροντας των καιρών μας, με δάκρυα μετανοίας στα μάτια του, έβλεπε άλλους κόσμους. «Η ζωή μας εδώ είναι ένα συνεχές μαρτύριο. “Στενή και τεθλιμμένη οδός”, η μόνη που οδηγεί στον ουρανό. “Διά πολλών θλίψεων δει υμάς εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού”(Πραξ. 4,22). Γεύθηκα, αδελφοί μου, και δεν περιαυτολογώ
Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης – 27 Φεβρουαρίου Read More »
Εδώ στο Άγιο Όρος ήρθα στις 14 Σεπτεμβρίου. Ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ημέρα που ξαναγεννήθηκα. Κάθε μέρα να εορτάζουμε την ύψωση του τιμίου σταυρού μας. Όταν σηκώνουμε τον σταυρό, πεθαίνουμε και ξαναγεννιόμαστε. Η άρση του σταυρού θάνατος και ανάσταση είναι.
Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης – «Ἔλα φῶς…», εκδ. Θεσβίτης Read More »
Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης Γλυκός και ο ύπνος, αλλά τη γλύκα και την ανάπαυση της προσευχής δεν την έχει. Σκέφτομαι, παιδί μου, και κλαίω, πόσα χεράκια, σαν ανθισμένα κλαδάκια, δε σηκώνονται μέσα στη νύχτα και αρπάζουν και κατεβάζουν τον ουρανό στη γη, το Θεό στον άνθρωπο. Από το βιβλίο « Έλα Φώς… » εκδ. Θεσβίτης
Ανθισμένα κλαδάκια Read More »
