Λόγια της Ερήμου Αρχεία - Σελίδα 42 από 54

«Κύριε, όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν σου ημίν δέδωκας…»

Μία φορά, όταν ήμουν στο Κελλί του Τιμίου Σταυρού, πέρασα μία πολύ όμορφη αγρυπνία! Είχαν μαζευθεί τη νύχτα πολλοί δαίμονες επάνω στο ταβάνι. Στην αρχή χτυπούσαν με βαρίες δυνατά και μετά θορυβούσαν, σαν να κυλούσαν κούτσουρα μεγάλα, κορμούς δένδρων. Σταύρωνα το ταβάνι και έψαλλα «Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν, Δέσποτα…» . Τελείωνα, άρχιζαν τα κούτσουρα πάλι. […]

«Κύριε, όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν σου ημίν δέδωκας…» Read More »

“Την κεφαλήν επί πίνακι”

Βερενίκη, κόρη του βασιλιά της Συρίας: «Η ξαδέρφη μου η Σαλώμη, έναν χρόνο μικρότερη από μένα, ήταν κόρη της Ηρωδιάδας και του εκθρονισμένου Φιλίππου. Συνηθίζαμε να περνάμε πολλά βράδια μαζί μετά το φαγητό, την πιο ζεστή ώρα της μέρας, συζητώντας γυμνές στο κρεβάτι, κάνοντας λάγνα σχέδια, χαλαρώνοντας ή απλώς ερευνώντας τα σώματά μας. Σε ηλικία

“Την κεφαλήν επί πίνακι” Read More »

Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού

– Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ – Προ ετών, κατά την ημέρα της Μεταμορφώσεως, ρώτησα κάποιον ασκητή ο οποίος, όπως αναμφίβολα πιστεύω, αξιώθηκε πολλές φορές να δει αυτό το Φως. Στην αδιάκριτη παράκλησή μου να μου πει κάτι για το μυστήριο του Θαβωρίου Φωτός, δηλαδή πως αυτό οράται και πως είναι δυνατόν να αποκτήσει κάποιος τη

Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού Read More »

fotis-kontoglou-oi-aples-xares-tou-kalokairio

Φώτης Κόντογλου – Οι απλές χαρές του καλοκαιριού

Βλογημένος ο άνθρωπος που μπορεί, τώρα το καλοκαίρι, να ξεμακρύνει για λίγο από την ταραχή της πολιτείας. Αν του αρέσει η θάλασσα, ας πάει σε κανένα νησί, που δεν ακόμα χαλασμένοι οι νησιώτες, ή σε κανένα ψαραδοχώρι. Να μην κουβαλήσει όμως μαζί του πολιτεία, όπως κάνουνε πολλοί, που από τη μια θέλουνε να αφήσουνε την

Φώτης Κόντογλου – Οι απλές χαρές του καλοκαιριού Read More »

Ανδρέας Καρκαβίτσας – “Λόγια της πλώρης” (απόσπασμα)

Άξαφνα όμως ανατρόμαξα. Κάτω βαθειά, μέσ’ από το μενεξεδένιο σύγνεφο είδα να προβαίνη ίσκιος πελώριος. Η χοντρή κορμοστασιά, το πυργογύριστο κεφάλι του εφάνταζαν στο βάθος τ’ ουρανού σαν Αγιονόρος. Τα δυο του μάτια μεγάλα και λαμπρά, εγύριζαν φωτεινούς κύκλους την ίριδα κ’ έβλεπαν υπερήφανα τον Κόσμο πριν τον λαχτίσουν στην ανυπαρξία. Νάτος! είπα ο θεόσταλτος

Ανδρέας Καρκαβίτσας – “Λόγια της πλώρης” (απόσπασμα) Read More »