Άγιες Μορφές και Ημέρες

Η πανέμορφη Πελαγία μετά το βάπτισμα της, λευκό χιτώνα φόρεσε κι έγινε λαμπερή. Μετά τον θάνατο της από φωτιά και από χαλκό, μπροστά στον Διοκλητιανό, το αιώνιο στεφάνι. Στη Βασιλεία των Ουρανών ανέβηκε με όλη της την χάρη και στον Νυμφίο Χριστό. erimitic

καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. ὁ δὲ λέγει αὐταῖς• μὴ ἐκθαμβεῖσθε• Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον• ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε• ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. (Μάρκ. ιστ’ 5-6). Γυναίκες σε ιερά πομπή μες το βαθύ σκοτάδι λίγο πριν την αυγή και ο

Το μικρό τυφλό κοριτσάκι που δεν αντίκρισε ποτέ τον Ήλιο, τους ανθρώπους, που εν αγίω Πνεύματι ατένιζε το Όλον. Η απλοϊκή κοπέλα του χωριού, η παράλυτη πλέον ως ενήλικη, που βάδιζε στον καθαρό Ουρανό. Η διορατική, η προορατική και η ιαματική. “Πώς σας λυπάμαι, όσους τους έσχατους καιρούς θα ζήσετε. Η ζωή θα γίνεται όλο

Ο Ψαράς που άφησε το αλιευτικό του πλοίο και ακολούθησε τον Χριστό. Παρόντας στην αγωνία Του στον κήπο της Γεσθημανή, στη Μεταμόρφωση Του, ο πρώτος Απόστολος όπου μαρτύρησε στην Αλήθεια Του, δια απαγχονισμού απ’ τον Ηρώδη Αγρίππα. erimitic

“Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ”. (Μάρκ. 1,1) Έτσι ξεκινάει την εξιστόρησή του ο Μάρκος, εκείνος όπου ο Πέτρος αποκαλεί παιδί του και που ο Παύλος έχει συνοδοιπόρο του, στο πρώτο του ταξίδι. Απλός αλλά σαφής, ο Μάρκος καταγράφει κυρίως τα θαυμαστά σημεία του Ιησού Χριστού, στο δεύτερο κατά σειρά Ευαγγέλιο της Καινής