Άγιες Μορφές και Ημέρες

Με όνομα βγαλμένο από τ’ αρχαία έγκατα της ελευσίνιας γης, εκεί όπου ο Ιησούς Χριστός γκρέμισε διαπαντός τις πύλες του υποχθόνιου Άδη και μία κόρη άγνωστη σε εμάς, μια αγία όπου μαρτύρησε στη θάλασσα την πίστη της, αγιότητα που πλέει εις το διηνεκές και απλώνεται σαν το απαλό το κύμα. erimitic

“Κι εγώ όταν ήμουν στον κόσμο, σκεφτόμουν πώς να ‘ναι η ευτυχία επί της γης: Είμαι υγιής, κομψός, πλούσιος, ο κόσμος μ’ αγαπά -κι είχα αυτή την κενοδοξία. Όταν όμως εγνώρισα με το Άγιο Πνεύμα τον Κύριο, άρχισα πια να θεωρώ όλη τη δόξα του κόσμου σαν καπνό που τον διασκορπίζει ο άνεμος…”

Ο Ιωάννης ζούσε μόνο για τον Θεό, τον Θεό έβλεπε, τον Θεό είχε μόνη απόλαυση και χαρά του. Έπρεπε να είναι τόσο μεγάλη η αρετή του ανθρώπου που θα υπηρετούσε το σχέδιο του Θεού, όσο μεγάλη ήταν η κακία των ανθρώπων και όσο ασύλληπτη η συγκατάβαση και η αγάπη του Θεού. Μ’ αυτόν τον τρόπο

Τρία μερόνυχτα μες στην κοιλιά του κήτους, με ατσαλένια υπομονή και συνεχείς δεήσεις. Το μήνυμα που είχε εντολή απ’ τον Θεό προς την αμαρτωλή τη Νηνευή να στείλει για την καταστροφή της και η παρακοή του. Το μήνυμα που τελικά παρέδωσε και όλη η πόλη πια σε γενική νηστεία και προσευχή. Τρία μερόνυχτα μες στην

Ο Προστάτης των Κυνηγών Ο Άγιος Ευστάθιος σαν άνθρωπος ανέκαθεν είχε αξιοπρέπεια. Σαν Δωδεκαθεϊστής παλιός είχε αυτό που λέμε αρετές. Μια μέρα στο κυνήγι είδε ένα ελάφι να τον κοιτάζει τρέχοντας. Όταν το πήρε στο κατόπι, ήταν που είδε τον Σταυρό ανάμεσα στα κέρατα του ζώου. Ο Άγιος Ευστάθιος μέχρι την μέρα εκείνη μπορεί να