Αυτό που προκαλούσε τότε αλλά και ως τις μέρες μας έντονη δυσφορία, είναι η γέννηση μιας επανάστασης βγαλμένης ολοκληρωτικά απ’ την Ορθοδοξία.
Απ’ τους Οπλαρχηγούς στην κάθε τους θυσία, μέχρι τον Ποιητή που τους στεφάνωνε στον Ύμνο εις την Ελευθερία, από τους διανοούμενους στη Φιλική Εταιρεία, μέχρι τον Κυβερνήτη που έζησε όλη τη δυστοπία… Άνθρωποι συνειδητά στην Πίστη, κάτω από ένα Λάβαρο, μια μέρα ευλογημένη από την Παναγία… Και σε ό,τι ανθελληνικό και αντιχριστιανικό έχει ταχθεί στο να νοθεύσει κάτι απ’ την ελληνική ιστορία, πάντοτε θα υπάρχει και το «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία».
