sto-apokrifo-katafigio-tis-theias-sou-parousias

Στο απόκρυφο καταφύγιο της θείας Σου παρουσίας

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Αυτόν τον ουρανό, αυτή την ακροθαλασσιά, αυτά τα κτίρια πόσοι τα είδαν;
Πόσοι είδαν τα αφροστεφανωμένα, τα περήφανα, τα άγρια κύματα;
Πάρα πολλοί. Και όλοι αυτοί έφυγαν. Όλοι βρίσκονται τώρα στην ησυχία του τάφου. Εκεί θα βρεθούν και όσοι σήμερα τα αντικρίζουν.
Πόσο άστατα, πόσο φευγαλέα είναι τα επίγεια -όσο των κυμάτων τα αφροστέφανα!
Κοιτάζοντας από τον ήσυχο αρσανά τη θάλασσα του βί­ου να φουσκώνει από τα κύματα των παθών, Σε ευγνω­μονώ, Βασιλιά και Θεέ μου!
Μ’ έφερες σ’ ετούτη την αγία μονή.
Μ’ έκρυψες «στο απόκρυφο καταφύγιο της θείας Σου παρουσίας από τις άδικες επιθέσεις των ανθρώπων» και με φύλαξες «από συκοφαντικές γλώσσες» .
Για τούτο μόνο πονάει η ψυχή μου, για τούτο συνταράζεται το άγνω­στο: Θα περάσω, άραγε, από δω, από την ακροθαλασσιά του άστατου και ψεύτικου βίου, «στον τόπο της σκηνής της θαυμαστής, στον οίκο του Θεού, με φωνές χαράς και δοξολογίας, μέσα σε ήχους γιορτινούς»;
Θα κατοικήσω, άραγε, εκεί αιώνια;
Τι κι αν έχω θλίψεις στον κόσμο; «Εγώ στήριξα τις ελπίδες μου στον Θεό, κι έτσι δεν έχω να φοβηθώ ότι κι αν μου κάνει άνθρωπος».
Έρημος Αγίου Σεργίου, 1843

Απο το βιβλίο «Ασκητικές εμπειρίες», εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου

error: Content is protected !!
Κύλιση στην κορυφή