Δωσίθεος, Αρχιμανδρίτης
« …Δεν μπορώ να λησμονήσω τούς ταπεινούς εφημέριους που υπηρετούν στις σχεδόν έρημες πια εκκλησίες. Προέρχομαι απ’ τον μοναχικό κλήρο και από ολιγάνθρωπο μοναστήρι. Πολλές φορές λειτουργώ μόνον με ένα ψάλτη δύο – τρεις αδελφούς ακόμη. Είναι όμως η επιλογή μου. Και το χαίρομαι. Άλλο όμως να είσαι εφημέριος σε μια ενορία όπου πριν είκοσι ή τριάντα χρόνια είχες ποίμνιο, από πεντακόσιους-χίλιους πιστούς και που τώρα έχουν απομείνει ελάχιστοι ή και κανείς. Και χωρίς την ελπίδα ότι αύριο θα έχεις κάποιους…
Κι ενώ η ομογένεια όλο και λιγοστεύει, πολλά πράγματα μένουν αναλλοίωτα, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε. Οι πολλοί έφυγαν και οι λίγοι τηρούν πολλά απ’ τα παραδεδομένα».
Από το βιβλίο «Θέλω να πιω όλον τον Βόσπορο», εκδ. Ιερά Μονή Παναγίας Τατάρνης