Οι ημέ­ρες της ζωής μας βιά­ζον­ται

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας

-Ο δρό­μος που οδη­γεί στην αρε­τή εί­ναι πρώ­τα – πρώ­τα τρα­χύς και δυ­σκο­λο­περ­πά­τη­τος και ανη­φο­ρι­κός και γε­μά­τος από πολύ ιδρώ­τα και κόπο. Γι’ αυτό δεν εί­ναι εύ­κο­λο στον κα­θέ­να να αρ­χί­σει να τον βα­δί­ζει, για­τί εί­ναι ανη­φο­ρι­κός, ούτε αφού αρ­χί­σει να τον βα­δί­ζει να φτά­σει εύ­κο­λα στο τέρ­μα. Όταν όμως φτά­σει στην κο­ρυ­φή, μπο­ρεί να δει πόσο ομα­λός και κα­λός εί­ναι, πόσο εύ­κο­λος και ευ­κο­λο­περ­πά­τη­τος και πε­ρισ­σό­τε­ρο ευ­χά­ρι­στος από εκεί­νον που οδη­γεί στην κα­κία.

-Πρέ­πει να μην ξε­χνά­με ότι εί­ναι ανα­ρίθ­μη­τες οι ευ­και­ρί­ες που μας δί­νει ο Θεός για να τε­λειο­ποι­η­θού­με.

-Πράγ­μα­τι, πε­ρισ­σό­τε­ρο από τα άσπρα μαλ­λιά, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό γνώ­ρι­σμα του ηλι­κιω­μέ­νου απο­τε­λεί η ωρι­μό­τη­τα στη σύ­νε­ση.

-Οι ημέ­ρες της ζωής μας βιά­ζον­ται και δεν πε­ρι­μέ­νουν τον οκνη­ρό να διορ­θω­θεί…