Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Η αμαρτία είναι πρώτα-πρώτα φαινόμενο πνευματικό, μεταφυσικό. Οι ρίζες της βρίσκονται στο μυστικό βάθος της πνευματικής φύσεως του ανθρώπου. Η ουσία της αμαρτίας συνίσταται όχι στην κατάλυση ηθικών αρχών, αλλά στην αποστασία από την αιώνια Θεία Ζωή, για την οποία δημιουργήθηκε ο άνθρωπος και στην οποία κλήθηκε φυσικώς, δηλαδή από την ίδια τη φύση του.
Η αμαρτία διαπράττεται προπαντός στο μυστικό βάθος του ανθρωπίνου πνεύματος, αλλά τα τα “οψώνια” της επηρεάζουν ολόκληρο τον άνθρωπο. Η αμαρτία, όταν συντελεσθεί, αντανακλάται στην ψυχική και φυσική κατάσταση του ανθρώπου που αμάρτησε, στην εξωτερική του εμφάνιση, στα πεπρωμένα του, βγαίνει αναπόφευκτα πέρα από τα όρια της ατομικής του ζωής και επιβαρύνει με το κακό τη ζωή όλης της ανθρωπότητας, και έτσι αντανακλάται και στα πεπρωμένα όλου του κόσμου.
Συνέπειες κοσμικής διαστάσεως δεν είχε μόνο το αμάρτημα του Προπάτορος Αδάμ. Κάθε αμάρτημα, φανερό ή αφανές, του καθενός μας επηρεάζει τα πεπρωμένα όλου του κόσμου.
Όταν ο σαρκικός άνθρωπος διαπράττει την αμαρτία, δεν αισθάνεται τις συνέπειες της, όπως τις αισθάνεται ο πνευματικός άνθρωπος. Ο σαρκικός, μη έχοντας ακόμη πείρα της αιώνιας ζωής του Πνεύματος, δεν αντιλαμβάνεται την αλλαγή της καταστάσεώς του μετά τη διάπραξη της αμαρτίας, γιατί μένει πάντοτε σε πνευματικό θάνατο. Αντίθετα, ο πνευματικός άνθρωπος σε κάθε κλίση του προς την αμαρτία βλέπει μέσα του την αλλαγή της πνευματικής του καταστάσεως εξαιτίας της μείωσης της χάριτος.
Από το βιβλίο: «Άγιος Σιλουανός, ο Αθωνίτης», εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας