Η άσκηση έχει άμεση αναφορά στο ανθρώπινο σώμα. Είναι κατά κάποιο τρόπο η συμμετοχή του σώματος στην πνευματική ζωή και στις κινήσεις της ψυχής προς τον Θεό, η πνευματική του ανύψωση σε «σώμα πνευματικό», όπως λέει ο απόστολος Παύλος. Η άσκηση οδηγεί στη φυσική κάθαρση του σώματος και όχι στην ταλαιπωρία και τον πόνο. Στόχος της είναι να υψώσει όλο τον άνθρωπο (ψυχή και σώμα) από την πτώση και να τον κάνει ναό του Αγίου Πνεύματος. Δεν είναι το σώμα μας εξ αρχής κακό και η ψυχή καλή, οπότε μέσω της άσκησης κάνουμε το σώμα με βίαιο τρόπο υποχείριο και υπόδουλο. Κακό είναι μόνο ό,τι χωρίζεται από τον Θεό. Έτσι, μέσω της άσκησης αγωνιζόμαστε να ελέγξουμε τις αμαρτωλές και εμπαθείς κινήσεις, συνήθειες και αδυναμίες. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η άσκηση είναι ένα «πνευματικό χαλινάρι». Ένας ιππέας, όταν θέλει να οδηγήσει το άλογό του, χρησιμοποιεί κατάλληλα το χαλινάρι, «τραβάει τα σκοινιά» όπως λέμε απλά, και κατευθύνει την πορεία. Έτσι και στην πνευματική ζωή, όταν θέλουμε να κατευθύνουμε όλη μας την ύπαρξη προς τον Θεό είναι χρήσιμο και αποτελεσματικό μέσο να ασκήσουμε λίγη βία στον εαυτό μας, να τον ζορίσουμε κάπως, ώστε μέσω του κόπου να μην ξεχνάμε ποτέ πού είμαστε, τί και Ποιον θέλουμε και με τί έχουμε να παλέψουμε. Όταν νηστεύεις, όταν αγρυπνείς, όταν στερείσαι πράγματα, όταν κοπιάζεις, όταν ταπεινώνεσαι για την αγάπη του Χριστού, τότε δε γίνεται να ξεχνάς και για Ποιον τα κάνεις αυτά. Νηστεύεις; Πεινάς για τον Χριστό. Αγρυπνείς; Χάνεις τον ύπνο σου για την αγάπη του Χριστού. Γονατίζεις; Κοπιάζεις για το Χριστό! Σε ελέγχουν, σε αδικούν ή σε κατηγορούν και δεν απαντάς αλλά κάνεις υπομονή; Για το Χριστό τα κάνεις! Για να κάνεις μέσα σου χώρο για να χωρέσει «ὁ ἀχώρητος παντί» όλο και πιο πολύ όλο και πιο άνετα!
Από το βιβλίο «Ο Δικός σου Θεάνθρωπος», εκδ. Θεσβίτης
Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο εδώ:
https://www.thesvitis-books.com/p/o-dikos-soy-theanthropos/