-Κείμενο: ερημίτης-
Ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι έχουμε το προνόμιο, ένεκα των κειμένων και ήδη από την αυγή της νέας τεχνολογίας, να έχουμε επίγνωση ή έστω την υποψία ως προς την ταυτοποίηση των νέων, σύγχρονων ψηφιακών καιρών μας με όλα τα γραφόμενα γύρω απ’ τους έσχατους καιρούς και τον ψυχοπνευματικό θάνατο του ανθρώπου.
Ψηφιακές ταυτότητες λοιπόν, microchip, προσωπικός αριθμός αλλά και προφητείες, το 666, το χάραγμα του θηρίου και ένας άνθρωπος σύγχρονος που αγαπά τις νέες τεχνολογίες ανάμεσα στην εξέλιξη, ανάμεσα στην Πίστη ή μέχρι και σε θρησκοληψίες κι άσκοπες αγκυλώσεις, αναζητά νέες ισορροπίες.
Και τώρα, τί;
Και τώρα, θα σου πρότεινα να κλείσεις τα ιερά κείμενα, τις προφητείες των Πατέρων και να αναρωτηθείς τελείως ορθολογιστικά: Μπορεί να υπάρξει τεχνολογική εξέλιξη, δίχως δικλίδες ασφαλείας; Μια πολιτεία ηλεκτρονική δίχως κολοσσιαία οργάνωση πάταξης αντίστοιχων εγκλημάτων;… Και από ποιον; Από μία εξουσία που μήπως ήδη δείχνει πως αγαπάει το φακέλωμα;… Και ένα σύστημα που ήδη εξασκεί τον έλεγχο των μαζών;
Και εδώ θα είχα να προβώ σε μία άλλου τύπου προφητεία. Κάποια όχι αγιοπνευματική βεβαίως -όντας ένα ον ακάθαρτο για κάτι τόσο ύψιστο- μα βασισμένη στην παρατήρηση, τεκμηριωμένη από τη γνώση της Ιστορίας, καθώς και στην επίγνωση της ίδιας διαχρονικής και όμοιας αλαζονείας που έχει η εκάστοτε εξουσία:
Θα έρθουνε πάλι επάνω οι ισχυροί μονάρχες μιας νέας Ρώμης πιο απόλυτης απ’ ότι ήταν η πρώτη. Όλα είναι θέμα χρόνου. Τα πυρηνικά όπλα μαζικής καταστροφής και οι δορυφόροι ακόμα πια, μπορούν και εξασφαλίζουνε τη δύναμη σ’ έναν πλανήτη πλέον μικρότερο και ομογενοποιημένο που κάθε συνιστώσα του ελέγχεται με κάποιο GPS.
Και η τεχνική της πλύσης εγκεφάλου στον έλεγχο της μάζας που τελειοποιούσε ο Γκαίμπελς ώστε να εξασκεί ο Χίτλερ, πια εκουσίως θα βρίσκεται μέσα σε κάθε σπίτι. Πιο διασκεδαστική όσο ποτέ, πιο high definition όσο ποτέ.
Το “Κόμμα του Λαού” και οι σταλινικοί θα θέτουν πάλι το “σωστό” υπό ένα νέο πρίσμα και άμα δεν το αποδεχτείς θα σου αξίζει τότε το να αποκλειστείς ψηφιακά και να ονομαστείς “εχθρός του”.
Ο προσωπικός αριθμός, επάνω σε μία ψηφιακή ταυτότητα που είναι τσιπαρισμένη, πέρα από μία ψηφιακή εξέλιξη η οποία θα κάνει πιο εύκολη τη ζωή, ταυτόχρονα θα αποτελεί το αθώο κερασάκι στην τούρτα όλων των παραπάνω και κάτι περιζήτητο για κάθε μοντέρνο δικτάτορα. Δεν λέω πως είναι κάτι το οποίο θα θέλει διακαώς, μα το ότι είναι κάτι το οποίο ΉΔΗ ήθελε απ’ την αρχή της Ιστορίας και σε πανάρχαιους καιρούς.
Τα κείμενα τα ιερά όπως η Αποκάλυψη ή οι όποιες προφητείες υπήρξαν πολύ δυσνόητα σε παλαιούς καιρούς, υπάρχουν πια -εν μέρη- ως κατανοητά με ετούτη την εξέλιξη της σύγχρονης εποχής.
Και έχουν ξεφύγει τώρα πια και εκείνα απ’ το χαρτί και πλέον εξίσου υπάρχουνε και ως αρχεία ψηφιακά ώστε να συμβαδίζουν, να ελέγχουν τα νέα δεδομένα και πιο πολύ να σε καθοδηγούν τη σύγχρονη εποχή.
Και τώρα, τί;
Και τώρα το κύριο ερώτημα όπου προκύπτει εντέλει, μάλλον δεν είναι το εάν πιστεύεις τώρα πια σε αυτές τις προφητείες αλλά το εάν εμπιστεύεσαι την πόρνη εξουσία…