-Κείμενο: ερημίτης-
Στην παρακμή της νέας εποχής, στην ισοπέδωσή της, η Ορθοδοξία -όλοι εμείς- μόνη της πλέον απέμεινε να εκφέρει ένα μεγάλο “Όχι”.
Σαν τον αββά στην έρημο κάποιων αρχαίων χρόνων που κάτω από έναν πελώριο ουρανό, αρνήθηκε ό,τι φτηνό του δόθηκε κι έψαξε την Ουσία.
Όπως τον δίκαιο επίσκοπο που αγνόησε τους άρχοντες και παρρησία έδειξε πριν να εξοριστεί.
Στην παρακμή της νέας εποχής με ομολογία Χριστού όταν αυτός ο υπερκαταναλωτισμός σου πρόσφερε τα πάντα. Και όταν την μιζέρια τους σου έδωσαν για Θεό.
Σαν τους αρχαίους μεγαλομάρτυρες αγίους στρατιωτικούς και εκείνες τις πανέμορφες αγίες πριγκηποπούλες, στο σήμερα, στο διηνεκές, θα στρέφεται το απίστευτο σε ρεαλιστικό.
Άλλωστε αυτά τα χώματα με αίμα έχουν ποτίσει “για του Χριστού την Πίστη την αγία” και όπως οι αιώνες έρχονται με ένα φορτίο ασήκωτο τόμων με Ιστορία, οι ευλαβείς σου πρόγονοι ζύμωσαν τον ελληνισμό και όλες του αυτές τις κλασικές αξίες σε πρόσφορο, τα έδωσαν στον Θεό.
Στην παρακμή της νέας εποχής οι πρόγονοι τα έδωσαν σε εσένα ώστε να αντισταθείς στη σύγχρονη ηλιθιότητα.
Αν θέλεις δώσε τα στον Θεό.