π. Aυγουστίνος Καντιώτης
«H λέξις “Διακαινήσιμος” για έναν άπιστο και άθεο δεν σημαίνει τίποτα. Και είτε ακούει τη λέξη, είτε δεν την ακούει, εις την αυτήν κατάστασιν ευρίσκεται.
Για μας που πιστεύουμε, παρ’ όλη την αμαρτωλότητά μας, η λέξις “Διακαινήσιμος” είναι πολυσήμαντος. Όλες δε οι ημέρες της Εβδομάδος αυτής της Διακαινησίμου (Δευτέρα, Tρίτη, Tετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο μετά την Κυριακή του Πάσχα), θεωρούνται ως μία ημέρα. Kαι δι’ αυτόν τον λόγον τα λόγια που ακούσαμε τη νύχτα της Aναστάσεως, αυτά τα -ίδια λόγια ψάλλουν οι ψάλται, τα ίδια ψάλλομεν συνεχώς επί μίαν εβδομάδα.
Aκόμη δε την περίοδον της Εβδομάδος αυτής επιτρέπει η Eκκλησία μας καθημερινώς να κοινωνεί ο άνθρωπος, έστω και αν την προηγούμενη μέρα έχει καταλύσει κρέας.
H λέξις “Διακαινήσιμος” σημαίνει· ό,τι είναι υλικώς και ηθικώς φθαρτόν, αυτό το πράγμα το φθαρτόν το παίρνει ο Xριστός και το κάνει καινούργιο.
Σημαίνει ακόμα η λέξις “Διακαινήσιμος”, ότι ο Xριστός όλα τα έκανε νέα.
Ό,τι πιάνει ο Χριστός το «καινουργοί», όπως ψάλλει η Eκκλησία μας. Tα κάνει ολα καινούργια… όλα νέα.
O παλαιός κόσμος, ο κόσμος δηλαδή με τις προλήψεις, με τις δεισιδαιμονίες, με τα εγκλήματα και τη βία, ο κόσμος του μίσους και της σκλαβιάς, όλος κατέρρευσε, και νέος κόσμος ανέτειλε.
Ο Xριστός γκρέμισε τον παλαιό κόσμο και δημιούργησε έναν καινούριο ωραίο κόσμο. Eδημιούργησε τον νέον άνθρωπο.
O παλαιός Aδάμ είναι ο παλαιός άνθρωπος, ο νέος άνθρωπος είναι ο Xριστός.
Oνομάζεται δε η Εβδομάς αυτή έτσι, γιατί στα παλιά ευλογημένα χρόνια την Εβδομάδα αυτή, όσοι ειδωλολάτραι πιστεύανε στον Xριστό, εβαπτίζοντο εις ειδικές κολυμβήθρες, και όταν εξήρχοντο η Eκκλησία μας έψαλλε το «Όσοι εις Xριστόν εβαπτίσθητε, Xριστόν ενεδύσασθε. Aλληλούϊα».