-Κείμενο: Γεώργιος Μιχαηλίδης, Θεολόγος-
Η ζωή των ανθρώπων γενικότερα σηκώνει υπερβολή. Για το κάθε τι, μπορείς να πεις θα το ζήσω στα άκρα. Ειδικά ο νέος άνθρωπος έχει μέσα του έντονη την δύναμη της επανάστασης. Θέλει όμως προσοχή, διότι μπορεί να οδηγηθούμε σε πλάνη, και αντί καλού, να χαθούμε. Σκοπός δεν είναι να φτάσουμε στα άκρα. Σκοπός είναι εκεί που σπάει το σχοινί, σε εκείνο το σημείο, να χαλαρώνουμε έτσι ώστε να γεμίζουμε. Η καμπύλη στην κορυφή της είναι η φάση που μας προσφέρονται οι νέες δεξιότητες και εμπειρίες. Κάθε φορά από λίγο με διάκριση. Ο Θεός έτσι θέλει να αγωνιζόμαστε. Να πετάμε το δέρμα του παρελθόντος για να μπούμε ανανεωμένοι. Όμως αυτές οι αλλαγές πονούν και γίνονται με φροντίδα, όχι άγαρμπα. Οι άγαρμπες πράξεις τραυματίζουν τις ψυχές.
Πολύ ωραίο παράδειγμα είναι ο τρόπος που γυμναζόμαστε. Προσέχουμε τις υπερβολές γιατί θα τραυματιστούμε. Γεμίζουμε τα όρια κάθε φορά από λίγο, ξεπερνώντας τα με αφοσίωση και πίστη στον στόχο. Ξεκούραση όταν χρειάζεται. Όχι δειλίες, αλλά μέτρο για να μην σπάσουμε. Σκοπός του διαβόλου ποιος είναι; Ο άνθρωπος να κάνει υπερβολές, αδιακρισίες. Να αρχίσει να λυγίζει, να επιστρέφουν τα δαιμόνια των παθών και να τον βρούν τόπο έρημο να κατοικήσουν, δίχως αντίσταση. Με διάκριση, με πνεύμα μεσότητας και ελέγχου του εαυτού, εάν πορεύεται ο κάθε χριστιανός, δεν έχει να φοβάται τίποτα. Διότι βρίσκεται κοντά στο πνευματικό κέντρο που είναι ο Χριστός. Το μέτρο όλων!