Οι Ήρωες, ο Αρχάγγελος, και μία κτίση που διψά την αναζωογόνησή της. Οι Ποιητές, τα ονειροπαρμένα πνεύματα και οι εκκεντρικοί Προφήτες προϋπαντούν, γονατιστοί, δίχως περίσσια υπομονή αυτή τη νέα ημέρα.
Εκείνη η αγιότητα που πήρε πια στον χώρο υπόσταση με τόσες προσευχές, το κυανό οπού ζητά αιώνες τώρα ύφασμα κι αέρα να ανεμίσει.
Και η Παρθένος σήμερα στον αργαλειό έπαψε να υφαίνει. Και οι Σμυρνιές κεντήστρες θαύμασαν μία στερνή φορά το τελειωμένο Λάβαρο κάτω από το καντήλι.
Και έτσι έχεις στους ώμους σου δύο Επαναστάσεις. Τόπο αρχαίο να εκφραστείς κι επάνω του γκρίζο ή έναν γαλάζιο ουρανό για όταν θα αγιάσεις.
Είθε να αγωνίζεσαι, να ζεις, να κουβαλήσεις Άνοιξη, σ’ αυτή να ξαποστάσεις.
Χρόνια πολλά, Έλληνες…!